22 februari 2014

RONSE IN VLAAMS PARLEMENT

DE RONSESE OCMW-VOORZITTER
WIM VANDEVELDE
IS EFFECTIEF KANDIDAAT
VOOR HET VLAAMS PARLEMENT




De Ronsese OCMW-Voorzitter Wim Vandevelde staat op de tiende plaats als effectief kandidaat op de N-VA-lijst voor het Vlaams Parlement.



Met deze kandidatuur versterkt Vandevelde zijn positie in het zich snel en grondig hertekenend politieke Ronsese landschap. Wim Vandevelde zette zich jarenlang in voor de ontsluiting van Ronse met een zinvol tracé van de N-60 en staat als Fierteldrager (en voorzitter van de Dragersmaatschappij) bekend als een voorvechter van Ronse’s mooiste erfgoed.

18 februari 2014

GE ZOAT VA RONSE OOS GE...

DES RACINES ET DES COLLINES



In de Vlaamse Ardennen werden er vorig jaar 805 GAS-dossiers ingediend. ‘Ronse spant de kroon met 329 dossiers’. Dat meldt De Standaard. Het gaat vooral om sluikstorters en lawaaimakers. Wie met mij van Ronse houdt, kan in een eerste opwelling bedenken: Ha Ronse is dus goed bezig. Het wordt aangepakt. Hou Ronse proper. En geen gedoe met claxons en boomcars.
Zo simpel is het helaas niet. De cijfers verraden vooral sluimerende verloedering, verdoken armoe, een voor autoloze werklozen onbereikbaar containerpark, hoge Diftar-tarieven. De kloof tussen Ronsenaars met bestaansmiddelen en Ronsenaars zonder wordt almaar schrijnender. Als Ronse dan al van iets de koploper is, dan van foute cijfers. Hoogste werkloosheid. Torenhoge stadsschuldenlast. Zwakste immobiliënwaarde voor eigenaars die hun huis willen verkopen, hoge grondlasten voor kopers. Het rijtje wordt almaar langer. Het nieuws over die 329 GAS-dossiers vertaalt echter ook perfect het Ronse van vandaag. Barslechte cijfers aan de ene kant. Een bestuur dat er wat wil aan doen aan de andere kant. Maar symptoombestrijding van de kwaal volstaat niet. Wat er toe doet is de ommekeer voor Ronse. Brussel, Wallonië en Vlaanderen houden Ronse al een halve eeuw in de wurggreep. Dat schrijft De Standaard niet. Dat schrijven de Vlaamse media nooit. Op de Knack na, een keer.


Wie als Ronsenaar verwijst naar Vlaanderen dat Ronse laat stikken, wordt snel doorverwezen naar het federale niveau en de taalgrendel. Een brief van de Ronsese burgemeester aan de premier verdwijnt daarbij in de prullenmand van de Ronsese anekdotiek. Wallonië wacht ondertussen niet om voor haar Henegouwse buursteden van Ronse in de Collines tegelijk het Waalse, Federale én Europese niveau aan te boren. Georganiseerde roofbouw op Ronse is het. Inbegrepen plundering van Ronsese fabrieken. Het verwennen van Ronsese investeerders met Eurosubsidies. Zo dat ze na vijf jaar kunnen doorverkopen en vrolijk kunnen gaan golven …in Oudenaarde. Inbegrepen ook het doorsturen van de quart mondiens naar het gastvrije hartelijke Ronse. Als het moet mét de aanbetaling van een paar maanden huishuur. Wie dit alles schrijft is de boeman. Want deze waarheid heeft haar rechten niet, tenzij voor fidele bloglezers. Dit gaat immers om een spel van bedrijven die dan eventjes niét omzien naar de koopkracht en de werkgelegenheid voor de Ronsenaars maar op de Fiertel wel fier en schaamteloos lopen te pronken in pinguinpak. Entre collines et racines.

Dan heb ik meer respect voor de Ronsese ex-pats van Brussel die het hier na de taal-heibel tussen Patria en Tap voor bekeken hielden en hun nieuw leven opbouwden in het Bruxelles van Brel, in Knokke of Coxyde-les-bains. Wie daarbij de wenkbrauwen fronst, moet weten dat ik als chauvinistische Ronsenaar geen verschil zie tussen de Ronsese kleine en grote bourgeois van de sixties die hun kinderen nog liever naar Leuze of Anvaing stuurden dan zich aan te passen aan de Vlaamse Ronsese eigenheid en de Ronsese ‘elite’-Vlamingen die vandaag hun neus ophalen voor één van de beide Ronsese onderwijsnetten en die hun kindsies naar Maarkedal of Oudenaarde sturen. Même combat: l’enfer c’est les autres…

Een nieuwe generatie representatieve Ronsese gekozenen verwerpt vandaag onder de sterke sturing van burgemeester Luc Dupont (een schilderij in de stadhuis-hal zal voor hem als hoogst verdienstelijke Ronsenaar niet volstaan) zowel de eigen verrijkingspolitiek van het zogenaamd politiek correcte bobo-systeem, als het extreme antwoord erop van het vette parlementaire pensioen-spaarpotjes- doemdenken. Dàt is, voorbij de cijfers en de betwistingen ervan om het eigen grote gelijk, waar het voor alle Ronsenaars tuupe om draait.

Laat Ronse links noch rechts liggen



Vorige zaterdagnamiddag hoorde ik als lokale waarnemer op de Ronsese N-VA wake up - bijeenkomst in de Remington voor het eerst in vier decennia een ronduit eerlijke kijk op de rampzalige balans voor Ronse van deze jarenlange roofbouw en dat trage wurgen van Ronse. Voor het eerst ook voelde ik daarbij de lentebries van een echte mentaliteitskentering. Een zwaluw maakt die lente natuurlijk niet.

Hoopgevend is echter dat elke Ronsese partij vandaag voor deze ene en zelfde Ronsese uitdaging staat. De heropstanding als tolerante taal-correcte gastvrije open Vlaamse stad. In een Vlaanderen dat Ronse niet langer verguist. In een nieuw (con)federaal land dat Ronse in ere herstelt, compenseert voor een halve eeuw achteruitstelling. Een stad waarin de sociale roofbouw geen kans krijgt. Precies daarin kan een hernieuwd Ronsies socialisme, bevrijd van alle clantwisten en achterhoedegevechten, zijn hernieuwde historische opdracht voor Ronse terugvinden. Zaterdag zet Ronse alvast een nieuwe belangrijke stap naar die heropstanding met de presentatie van de plannen omtrent de renovatie van de Oude Vrijheid. Het hart van Ronse. Het wordt daarbij vooral een grote uitdaging om binnen die mooie plannen het verkeerskluwen te ontwarren.

Wie er nog aan twijfelt hoe springlevend het Ronse-gevoel bij dit alles gebleven is en hoe sterk de roep naar dat Ronse waarvan we hielden en altijd zullen blijven houden, moet vandaag maar eens naar de Facebookgroep Ge zaut va Ronse os-ge... klikken om er de stormloop te zien van zovele Ronsenaars die hun stad nooit zullen opgeven en er zijn dagje weg zappen tussen hun niet aflatende stroom vrolijke herinneringen en grappige anekdoten.

Er rest Ronse maar één weg naar de toekomst. Elk oprecht vanuit zijn eigen overtuiging: Tuupe vuir Ronse.