03 april 2014

RONDOM RONSE

DE RONDE VANUIT HET MALANDERPARK



Je mag gerust, Wouter Vandenhaute, om je dure facturen voor Flanders Classics rond te krijgen, de Oude Kwaremont vol poten met dagdroomdorpen voor de Couckies & Quickies van deze waanwereld met hun dramadolls die op zondagavond op hun Louboutin asteroid pumps, de laatste lauwe coupe nog in de onzekere hand, vanuit hun glimmerkampen vol vermeende glorie en boertige bling bling hopeloos over de oude kasseien naar het dorp zullen wegschuiven om er de laatste pendelboy van dienst te scoren.

Maar de Ronde van de koers zelf dendert nog over andere planeten. Neem de Kruissens. Smijt er de verraderlijk lange klim van de Hoogberg en de kuitenbreker naar de Hootond bovenop. Ga dan naar Kwaremont en Patersberg. En je krijgt wat je hebben wil: als je meepraat over heldendom en heroïek op de velo.

In dàt gebeuren heeft Ronse als eerste wielerstad van het land eindelijk haar echte stek gevonden. Zorgt Kwaremont dorp voor de poen en Oudenaarde voor de poeha in Café Corsari, dan blijft Ronse helemaal trouw aan zichzelf en de legende. En diè ligt dan net nièt op die zogeheten 'Champs-Elysées' van de al te platte Scheldestad.

Ronse bouwt zondag bovenop de wereldberoemde Kruisberg (onze Poggio), in dat schitterend heraangelegd en uitgebreid uniek Malanderpark een volksfeest voor al wie zonder onnozele reclame voor laminaat op zijn gesteven col wil genieten van koers en ongedwongen gezelligheid. Daarmee plukt Ronse deze koersdag op zijn best. De lusten van de lus. Zonder de lasten van het VIP-circus.



Als kind ben ik in Ronse opgegroeid mét koers. Ronse is koers en de koers is Ronse. De spurt Van Looy-Beheyt, op een tweehonderd meter van mijn erfje, inspireerde me ooit voor mijn eerste roman Zonde van Nini. Daarna waren er elk jaar opnieuw, langs Cammeland en Glorieux, de wielercriteriums. Met glorieuze Italianen in hun limo. Met Laurent Fignon in zijn Testarossa door The Streets of Ronse. Dan weer op de Kruissens : de spurt Sergeant-Van Impe. De elleboog van Bauer. De valpartij van Criq. En nu alweer des winters, ook als het regent: dat prachtige veldrijdersgebeuren aan de Hootond.

Zondag komt de Ronde door Ronse vliegen. Maar je zal me bauvenop de Kroassies vinden. Aan het wondermooie Malanderpark met uitkijk op het mooiste dal van de Ronde. Daarmee eist Ronse haar plaats op in de finale van de mooiste eendagskoers ter wereld. Een legende heeft haar rechten.

01 april 2014

JOKE GAAT GROEN



Zwaar onder de indruk van de jongste VN-rapportcijfers omtrent de klimaatontregeling en de gevolgen daarvan voor Vlaanderen stapt Joke Schauvliege over naar Groen. Haar overstap stuit daar evenwel op (het) groot verzet. Niet in het minst van de Groene komeet Elisabeth Meuleman.

Joke Schauvliege sluit daarom - in extremis - een transfer naar N-VA niet helemaal uit. Ze zou er onderhandelen over een nieuwe ambtstermijn als Minister van Genetisch Gemanipuleerde Panda's.

Als Onafhankelijke Minister in afwachting van de verkiezingen verzegelt ze met onmiddellijke ingang het stort aan het Muziekbos en de Visvijvers van Nukerke.


(Eigen loepzuivere bron. ).

31 maart 2014

SAGANESQUE

DE KEUKENLIFT



Kan het hem wat schelen dat ze op het bruiloftsbanket van de dochter van Napoléon Annicq met de gibus zijn rondgegaan. Neen dus.

‘Voor uw milde giften ten bate van de kapel van Lorette .’

Verbouwingen? Is de kapel al niet groot genoeg ? Alleen voor nu en dan een verschijningske aan een dementerende kwezel uit Dhoppe die aan de Fine zit?

Vooral, zo vraagt hij zich af in zijn bibliotheek, waar naast zijn ziekbed de rij ruggen van de Heilige Thomas van Aquino als evenvele godsbewijzen zijn geloofssprong of wat er vandaag nog van overschiet dienen te stutten: moet zo’n belachelijk kleine gift nu ook al de voorpagina ontsieren van zijn door hemzelf gefinancierd lijfblad Le Ralliement? Alles bijeen 219 francs Belges. Magnanime!

Beseffen de Annicqsen dan niet wat hij in zijn eentje toesteekt aan de fabricage van onnozele ex voto’s voor de Grot van Oostakker? Wat hij wegschenkt voor de Hongaarse weeskindjes? Voor de Studiekring Sint-Thomas? Voor het Zwemfeest van de Swimming Club in ’t Park Lagache (dit jaar met verzekerde deelname van de door hem vet betaalde Louis Van Parijs, ‘Recordman du Monde’). Al zijn giften voor de Royale Fanfare? Voor de Vakschool van Sint-Ambroos? Voor de Katholieke Associatie in het algemeen? Komen die op de eerste bladzijde? Neen dus.

Hij hoort het belletje beneden. Hoe de keukenlift moeizaam naar boven komt kraken. Het diner. Alweer een stuk soepkieken uit het versleten Moleskine-schriftje van Marie. Zoals vaker de jongste weken zal hij het onaangeroerd terug naar beneden bellen.

Cailles La Pérouse.
Façon Foucquets.


Voor minder komt zijn uitgeteerde karkas niet meer recht. Marie wilde hij al langer buiten smijten. Was het niet dat Hortense. .. Ze is goed voor hun kinderen zogezegd. Nu maakt het allemaal niet meer uit. Hij gaat de weg van alle vlees.

Wat had het voor zin dat hij zo zijn schietspoel afdraaide? Dat hij de Lainière in Leupegem uit de grond stampte? Weverijen neerpootte in de binnenstad? Katoen en wol negocieerde tot over de woeligste wateren van de planeet? De vakschool Sint-Ambroos stichtte? Schepen van Openbare Werken werd? Hortense kweekt zijn kinderen als watjes.

Wat moet hij met een nageslacht dat alleen maar klaargestoomd wordt voor de processie van de Sacré Coeur. Voor het Ganzekensbal van de Fancy Fair. Voor het Bal Masqué van Mardi Gras? Werken met de handen, dat moeten ze. Zweten. Zoals hij zich helemaal in zijn eentje opgewerkt heeft. In het smeer van zijn eerste getouwen.

Labor improbus omnia vincit.

Hij heeft het Delghust hier aan zijn ziekbed vanochtend nog verteld. Dàt wil hij straks horen als dode vanuit het paradijs in de lijkrede die Delghust voor hem in de Collegiale van Sint-Hermes uitspreken zal als burgemeester.

Eerlijk werk is
sterker dan
al de rest.
En al de rest
is stierenmest.


(Fragment uit fictieschrijfwerk in wording. ‘Saganesque’ is een werktitel) .