02 oktober 2014

'T WAAS 'N SCHUUNE FIESTE

DE GEVUIGOODE MANDOLIENEN (2004-2014):
TUUPE TERMINUS NOER ‘T PARADOAS




Het optreden op de ‘Fieste Boa de Poeters’ nu zondag krijgt voor De Gevuigoode Mandolienen wel een heel bijzondere bijklank. De Mando’s hebben immers gisteravond besloten om er, na deze performance zondag en het verglijden van het najaar, een punt achter te zetten.



Door de zwaar geladen persoonlijke agenda’s, de veeleisende professionele activiteiten en de aparte prioriteiten van de groepsleden werd het gaandeweg steeds moeilijker om alle tien de bandleden telkens weer bijeen te krijgen voor de repetities en optredens. Daarom is er besloten om er - in alle vriendschap - een punt achter te zetten en liever tuupe nu in schoonheid te eindigen ‘boa de Poeters’.

De Gevuigoode Mandolienen ontstonden als die hard Ronsies muzikaal ‘verschijnsel’. Een ‘curiosum’ gegroeid rond ‘Tavi in ’t Paradoas’. Gaandeweg werd er getimmerd aan een stevig repertoire met tientallen oude en nieuwe Ronsese liedjes die het diepe authentieke Ronse weer helemaal op de kaart zetten. Met optredens tot in het diepste diep van het hele Ronsese sociale weefsel werden zowel onze geliefde stad Ronse zelf als het Ronsies als dialect ruim tien jaar in ere gehouden. Het is mooi geweest. Heel mooi. Eindigen in vriendschap en schoonheid, het is weinig gezelschappen gegund.



‘t Ees aafgeweiven.
’t Waas ’n schuune fieste.
En vergeit het noejt:
Ien Ronse ees dat iet
Da vinde nieverst niet!

Moer t'en za
noejt geu gedoen zoan.

Want, zie'k iek doer
vandenaacht
tscheuschen
de duzend steerekies
tooch wui
Tavi & Madleenekie
noer Ronse
stoen zwoeien?
Bauvenoop
den viaduuc
van den end
Tzeesteg?