12 december 2014

EEN KWESTIE VAN VROUWONVRIENDELIJKHEID

DE IDENTITEIT VAN INKOMEND
SCHEPEN BRIGITTE VANHOUTTE




In ‘Ronse uw stad’ doet Brigitte Vanhoutte haar intrede als vierde schepen van Ronse ter vervanging van Agnes Van Crombrugge. Die blijkt zomaar - zonder verdere uitleg - van het toneel verdwenen. De werkelijkheid achter de perceptie is natuurlijk weer eventjes anders: Agnes viert haar afscheid voor de goede vrienden met gezelligheid eind deze maand in Het Kapittel. Met haar verdwijnt een minzaam, positief en populair mens uit de grote Ego Run en vette mandatenjacht die de politiek van Ronse geworden is. Hieronder leest u waarom 'Agneske' weg moest.

Toen Brigitte Vanhoutte als CD&V raadslid haar zinnetje niet kreeg op de lijst meldde ze in de media dat ze ‘de politiek vaarwel zegde’ met de uitleg 'dat ze zich niet vinden kon in de lijst'. Volgens Vanhoutte ‘miste de CD&V een duidelijke identiteit’ en pakte de partij bovendien volgens haar uit met 'een vrouwonvriendelijke lijst’.

Voor alle duidelijkheid: op die kartellijst stonden zomaar eventjes veertien vrouwelijke kandidates. De reden lag natuurlijk niet bij de partij maar bij Vanhoutte zelf. Ze voelde zich namelijk geremd in haar ambities, vooral toen bleek dat ze op plaats vijf ook nog eens Ignace Michaux diende te laten voor gaan.



Gebrek aan identiteit van de CD&V? Leuk was wel even anders voor Agnes Van Crombrugge, Luc Dupont, Jan Foulon, Joris Vandenhoucke Ignace Michaux, Yves Deworm, Leo Verstichel, Isabelle Stockman, Patrice Dutranoit en de anderen op en om de lijst die er toch maar voor zorgden dat de partij aan zet bleef voor de sjerp.

Haar uitleg over dat zogenaamd gebrek aan identiteit stond ook haaks op de publiek verkondigde mening van voormalig schepen Bernard Van Den Daele die zelf overstapte naar de N-VA 'om er het goed bestuur van burgemeester Luc Dupont te steunen’ . Een kronkel waarin de kiezer hem niet volgen kon. Van Den Daele werd er als lijstduwer niet verkozen.

Brigitte Vanhoutte zelf werd door de N-VA onthaald met triomfkreten (bijna schreef ik leedvermaak). Voor haar werd de rode loper uitgerold. Bij manier van schrijven, dat spreekt... Ze werd voor haar overstap bovendien beloond met plaats twee. Ze zegde prompt haar besluit om de politiek vaarwel te zeggen …vaarwel. Want in de gazet van vandaag wordt de vis van morgen verpakt, zodus.

Bij de bestuursonderhandelingen kreeg ze dan pas helemaal de bonus die ze eigenlijk van den beginne beoogd had. Agnes Van Crombrugge diende volgens het akkoord met CD&V's nieuwe bestuurs-'partner' N-VA na twee jaar plaats te maken voor jawel…Brigitte Vanhoutte.

Een kwestie van
vrouwvriendelijkheid
ongetwijfeld.




Bij de CD&V konden ze destijds bij die draaimolen niet veel anders dan te melden ‘dat de N-VA actief haar CD&V mandatarissen en leden rekruteerde voor de lijst'. En dat Vanhoutte overeenkomstig de statuten door haar overstap prompt haar lidmaatschap kwijtspeelde, waardoor ze tot haar herverkiezing voor haar nieuwe partij als onafhankelijk raadslid diende te zetelen. (Niet echt iets om wakker van te liggen allicht).

Overigens had de CD&V zelf weinig marge hieromtrent. De toenmalige partijleiding had immers de groene Wouter Stockman van bij de socialisten weggehaald toen de opwarming voor de verkiezingsmatch eigenlijk al goed bezig was. Stockman was bij verkiezing een schepenambt beloofd. Wat hij ook kreeg. En wat nadien voor danige interne spanningen zorgen zou gezien de mandatenschaarste en de vele gegadigden.



Zowel bij de CD&V zelf – Abderrahim Lahlali vond dat de zetel van Stockman hem toekwam - als bij Groen waar door de inmiddels opgestapte voorzitster Myriam De Feyter prompt gemeld werd dat de partij er beter aan deed in 2018 weer met een aparte lijst op te komen. Even slikken was dat voor de aanwezige CD&V kopstukken die kordaat hun woord hadden gehouden ten aanzien van Wouter Stockman. Diens positie als Groenschepen is inmiddels overigens bijzonder precair geworden. Klem als hij zit tussen het verzet tegen de Missing Link N-60 vanwege Groen-lady Elisabeth Meuleman, het behoud van zijn eigen schepenambt en het onderschreven engagement tegenover het bestuursakkoord.

Schepen Vanhoutte wordt onder meer bevoegd voor de interne organisatie en integratie van de stadsdiensten. Haar eigen integratie als enige vrouw binnen het schepencollege wordt nu allicht meer een kwestie van hoffelijkheid, vanwege haar ‘identiteitsloze’ nieuwe collega’s.

11 december 2014

DREAMLAND RONSE



Volgens Het Nieuwsblad vestigt Dreamland, de speelgoedwinkelketen van Colruyt zich in het najaar 2015 in Ronse op de vroegere site van Colruyt in de Ponettestraat. Een twaalftal mensen zouden er aan de slag kunnen. Verwen-ouders en grootouders waren totnogtoe aangewezen op de webshop of dienden de kinderpret voor hun lieverds buiten de stadsmuren te gaan halen. Met de vestiging is een investering van 1,5 miljoen euro gemoeid.

10 december 2014

STUDIO HERMES

'JE VAIS
TOUT MANGER
LES CHOCOLATS...'




Koningin Mathilde valt volkomen
voor de Ronsese Chocolatier Hermes.

08 december 2014

BRIEFGEHEIMEN

PAUL CARTEUS,
PERSONA NON GRATA




Of het de bedoeling was, laat ik aan jou over. Mijn aandacht is alleszins geprikkeld door een hoogst opmerkelijke post van jou op je Facebook. Hier komt hij.

‘Beste Filip en Mathilde, welkom vandaag in ons mooie Ronse. Hopelijk ontmoeten jullie talrijke mensen die het protocol aan hun laars lappen en niet wachten tot ze mogen spreken, maar die jullie direct diets maken (sorry voor het woord diets) hoe wij als Ronsenaars fier zijn over onze stad en hoe wij werken aan onze stad om ze tot de beste onder de steden te maken.

En vertel dat maar verder in het verre Brussel. Kom later nog eens terug – incognito en met de kinderen – Ronse heeft veel meer te bieden dan wat ze jullie voorschotelen op een paar uurtjes.

Graag had ik jullie dat alles zelf verteld, maar ik sta als provincieraadslid niet op de protocollaire lijst van het stadsbestuur en ben er dus niet bij – een vergetelijkheidje zal ik aannemen.

Kwatongen fluisteren mij in dat dit komt door mijn talloze lidmaatschappen van “vaderland-onvriendelijke en staatgevaarlijke” organisaties zoals daar zijn: het Davidsfonds, de Marnixring en de Vlaamse Volksbeweging. Maar dat is dus niet waar – wat die kwatongen beweren - mag ik hopen.

O ja, en het feit dat er alleen maar tricolores uithangen heeft te maken met het krappe budget van de heer schepen van vaderlandslievende vermakelijkheden – u allen welbekend. Zijn schatkist bleek leeg te zijn toen hij de bestelling Vlaamse Leeuwen wou plaatsen!

Allez, het amusement en tot later eens – misschien!’


Is getekend:
Paul Carteus.
Provincieraadslid. N-VA.




Jij, de roemruchte voorbeeldflamingant. Lid van Marnixring, Davidsfonds, Vlaamse Volksbeweging en de door mezelf opgerichte Schanullekesfanclub. Jij N-VA-provincieraadslid uit Ronse, persona non grata in je eigen geliefd Rothnacum? Met gouverneur Briers nog wel (wit konijn van jouw eigenste partij) die er ten stadhuize van je eigen stad de Belgische vorsten verwelkomt? Je mag er niet bij zijn vanwege staatgevaarlijk activist, of wa? Nu breken mijne beide kloefen. Ik begin hier sebiet een protestactie met schoolkindjes die een mooie tekening maken om dit onrecht aan te klagen en diets te maken wat voor brave peer je wel bent.

First we take Het Journaal.
Then we take Terzake.
Tuupe Tegoere Vuir Ronse!

Nu zal je misschien al weten dat ikzelf feestelijk bedankte om die dag Notre Couple Royal achterna te bussen als een Corsikaans knipmes. Zoals ik hier al meldde heb ik op vrijdag een vaste lunchafspraak met een van mijn kleinzoontjes. Helaas, die afspraak ging dus deze keer ook al niet door. Mijn oogappel werd namelijk zelf opgevorderd om op de markt mee te gaan staan wuiven naar het koninklijk gevolg. Ik vroeg hem achteraf of dat was meegevallen: ‘Papoe, een paar seconden cirque en da was ‘t'.

Tot overmaat van ramp vertoefde mijn kleindochtertje die dag aan baxter-bedrading in het ziekenhuis vanwege storing der luchtwegen. Alles onder controle ondertussen, alweer weg uit die saaie buurstad aan de Schelde zonder koninklijk bezoek of niks geen bal te beleven daar. Dus had ikzelf wel beter te doen, elders. Hoe gaarne ik die schitterende schat van een koningin Mathilde eens in levende lijve had ondervonden. Bloedmooi in haar peignoir coin-de-feu van Edouard Vermeulen en haar fuchsia kleedselken. Paul, wat ik me bij dit alles nu eigenlijk al de hele tijd afvraag : waarom was je er eigenlijk zo op uit om erbij te horen 'bij heel die cirque'?

Oewant oewat
hebben oewij
geleerd van
zo’n visite,
het stadhuis
vol visite?


Wil je het echt weten?

‘Kindjes en bommels’, schreef iemand scherp op datzelfde Facebook.

Zo cru zou (zelfs) ik het niet durven resumeren. Maar het scheelt toch niet echt veel. Hier gaan we . Bref aperçu des mondanités.



Mijn maat de deken, onder mijn duiven schietend en van mijn afwezigheid profiterend. Intimistisch kuierend met Mathilde. Als was hij Abélard met Héloise in het Aards Paradijs. Net voor de zondeval. Met de door kenners welbekende gevolgen.
De conservator, badge op de borst een en al e-ru-dit-sie.
De Fiertelmaatschappijen, pinguins incluis .
De laatste Ronsese industriëlen: hopeloos op zoek naar Textiel Innovatie die er toe doet.
Chocolatier Hermes als kandidaat- hofleverancier met een doos lekkers voor Mathilde.
De Sint-Sebastiaansgilde. Avec leur Livre Qui Dort à travers les ages.
Keizer Michel. Het koningspaar der Bommels.
De vaderlandslievenden. De gekozenen des volks.



Heb je echt wat gemist, als persona non grata? We hebben vooral veel chance gehad. De ene koningin is die dag immers gekomen, de andere is komen te gaan. Voor hetzelfde geld (plus een Goya, een Rubens, een Velasquez, een villa in Motril) roept Onze-Lieven-Heer Fabiola een paar uur eerder tot zich. Kunnen de boogschutters van Sint-Sebastiaan op de canarkes van d'Hoge Mote gaan mikken.

Zelf vind ik heel die royale vertoning vooral een schitterende promotie voor Ronse. Dat de bestuurders van deze stad - om de kosten te drukken - daarom onze knappe lokale stadsservice-ploeg al meteen zomaar zelf menen te kunnen vervangen, dàt is er voor mij pas echt helemaal over. Broodrovers zijn het! Cumulards! Onderkruipers! Nooit genoeg in hun zakken! En dan maar zagen dat de gewone man tegelijk langer werken en minder verdienen moet, om de georganiseerde kapitaalvlucht te kunnen blijven financieren.

Het ga je goed Paul. Voor mij ben je persona maxima grata. En ik hoop vice versa al hoeft het niet echt. Tot binnenkort bij de koffie. Zonder protocol en al dienen tralala.

Aan Paul Carteus. Provincieraadslid. Persona non grata.

(Foto's met dank aan Charlène Vanopbroeke en Xavier Van Coppenolle)

BLOGFOTO VAN HET JAAR

SIRE, IEN RONSE EES DAT IET!

07 december 2014

DE ENE RENAIXANCE IS DE ANDERE NIET

LE POIDS DES MOTS
LE CHOC DES PHOTOS

LIVRE D'OR...
'Leurs majestés
ont bien daigné
signer...'



















































'Neem ook zeker een kijkje op de FB-pagina van Ingrid Deloose Photography voor enkele heel mooie fotoreeksen over het bezoek van de Koning en Koningin aan het TIO3, Instituut Heynsdaele, de Crypte, de ontvangst op de Grote Markt en het officieel gedeelte op het stadhuis.'

Zo klinkt de aanbeveling, voor onder meer bovenstaande Livre d'Or-foto door de officiële FB-pagina van de Stad Ronse. Toegegeven de knappe foto's zijn meer dan het bekijken waard.

Wat de Livre d'Or betreft en voor alle duidelijkheid: behalve dit Franstalig Gulden Boek van de aloude Sint Sebastiaansgilde werd de vorsten ook het Nederlandstalige officiële Gulden boek van de Stad Ronse ter ondertekening aangeboden. Hiervoor werd een schitterende tekening gemaakt van Filip & Mathilde door grafisch kunstenaar Willy Deventer. Zie hiervoor onze eerdere fotoreportage in Studio Ronse.

De ene Renaixance is dus in Ronse de andere niet.

Saint-Hermès guérit les fous
des environs mais il laisse
à Saint-Sébastien toutes ses illusions.


RENAIX VILLE A VUE DOUBLE

(Met dank aan Ingrid Deloose voor de foto's. Met dank aan Paris-Match voor de titel.)