05 februari 2015

NIEUWE TAVI IN 2017

BOOMOOS... VRIED VEL BOOMOOS.



Bon. Wij van het Ronsies ‘Schrijverscollectief Cité Bara’ (Geert Desmytere, Koen Lauwereyns en uw dienaar) zijn vanmiddag wel een beetje voorbij gesneld door de sociale media in onze (niet altijd zo ) stille schrijfrituelen. Maar het verhaal is dus wààr.

In overleg met zijn bestuur lanceerde onze VTV –voorzitter Donaat Deriemaeker wat al een tijd in de coulissen gefluisterd werd. Ik citeer maat Donaat letterlijk vandaag op de Facebookbladzijde van VTV:

UITBUNDIG GROOT NIEUWS BIJ THEATER VTV!!!
Op 18/02/2017 is er de première van een gloednieuwe TAVI.
Geef moa nen bees.


Einde citaat. Koen Lauwereyns is zoals de vorige keren onze 'Regi'. Muziekchef Johan Vanderaspoilden kraakt ondertussen met zijn muzikale companen veesche nauten en lietsies in si beemoo. In de nieuwe Tavi deze keer géén politiekers. Die hebben we gehad. In overdosis zelfs. Wél flamboyante zakenlui, investeerders en Bommels, heel veel Bommels. ‘k Begiene ervan te zwieten onder mien oksoos.

EN WIL DE HEER VOORZITTER DONAAT
ONS NU VOORT LATEN SCHRIJVEN
DANKUWEL EN MERCI
IEN RONSE EES DAAT IET.

VINTAGE VRIJHEID

GEEN POLITIEKE SPELLETJES
MAAR KLARE ANTWOORDEN
OP CONCRETE VRAGEN
ZOWEL VAN
DE VAKBONDEN
ALS VAN LUC DUPONT




‘Waarom blijft het stadsbestuur van Ronse verder liegen ten aanzien van de burgers en ambtenaren? Als ambtenaren vandaag moeten opdraaien voor het wanbeleid van toen dan moet de waarheid aan het licht komen.’ Met deze nieuwe krasse beschuldigingen van het gemeenschappelijk vakbondsfront zit er nu een regelrechte clash aan te komen tussen burgemeester Luc Dupont met zijn nieuwe meerderheid enerzijds en het gemeenschappelijk vakbondsfront anderzijds.

De vakbonden blijven bij hun standpunt ‘dat het Stadsbestuur Ronse zijn burgers en ambtenaren voorliegt om toch maar de inleveringen door te voeren’. ‘We zijn in ons archief gedoken om eens iedereen zijn politiek geheugen op te frissen’, aldus de vakbonden. ‘Uit het verslag van een overleg in oktober 2002 tussen vakbonden politici Ronse – Oudenaarde en directie van UZ Gent waarop ook huidig Schepen van Openbare Werken Rudi Boudringhien en Burgemeester van Ronse Luc Dupont aanwezig waren, werd toen door de voorzitter van het overleg, wijlen E. Engelbrecht, Afgevaardigd Bestuurder van het UZ Gent, meegedeeld dat het stads- en OCMW bestuur van Ronse beslist hadden zich uit de fusie terug te trekken.’

Volgens de vakbonden is het daarmee duidelijk Ronse die de fusie zelf heeft opgeblazen. Met alle financiële gevolgen van dien.
‘Verder blijktuit de stukken hoe vrijgevig het stadbestuur is geweest met het uitdelen van geschenken waar de belastingbetaler zich reeds blauw aan heeft betaald en hier nog jaren verder zal moeten voor opdraaien’.

‘De beweringen van het stadsbestuur van Ronse dat UZ Gent uit de fusie wou stappen is volgens de vakbonden dan ook ‘de zoveelste grove leugen en het bewijs dat men de pot gedekt wil houden’.

Het is voor de vakbonden dan ook onbespreekbaar ‘dat de ambtenaren vandaag maar nog eens de rekeningen moeten betalen voor het wanbeleid van 2002’. Voor alle duidelijkheid: in de toenmalige meerderheid zaten de socialisten mee in het bestuur. De nieuwe mededeling is getekend door Serge Meeuws –Nationaal Voorzitter VSOA-lrb,, Dirk Van Himste – secretaris ACOD/lrb en Benigne Pieters – secretaris ACV-OD


De wederzijdse
politieke recup
van het conflict
is volop bezig.


In de schaduw van dit welles nietes spel tussen Luc Dupont en de vakbonden is er inmiddels op de sociale media een schimmig politiek steekspel aan de gang tussen de N-VA , de nieuwe meerderheidspartner en de Ronsese socialisten die zich sinds de recente verkiezingensperikelen ophouden in de oppositie.

Wie er baat heeft bij zo’n confrontatie, laten we in het midden. De Ronsenaars alvast niét. Die Ronsenaars hebben van de mekaar publiek beschuldigende partijen wél recht op een antwoord op volgende concrete vragen.

Als de vakbonden spreken van ‘gulle geschenken’: wat wordt daar concreet mee bedoeld? Waarom is dat al die jaren verzwegen? Als de vakbonden spreken over potjes die gedekt moeten blijven: over welke potjes gaat het ? Waarom vernemen we dat als Ronsenaars pas nu? Met halve waarheden en hele leugens is geen enkele Ronsenaar gediend.



Zelf wil ik daar nog deze ene vraag aan toevoegen aan het adres van burgemeester Luc Dupont. Werd met de uitstap uit de fusie ja dan neen het algemeen belang van de Ronsenaars gediend, of de belangen van de Kliniek?

Dit is géén retorische vraag. Het is gewoon een vraag die een eerlijk en klaar antwoord verdient om alle twijfel daaromtrent een keer en voor goed weg te nemen. Met duidelijke cijfers omtrent schuldensituatie en afbouw. Met vergelijkende cijfers omtrent tewekerkstelling voor Ronse en Oudenaarde. Met cijfers omtrent ziekenhuisbedden en werkingsmiddelen . Al de rest is politieke recup en stemmingmakerij via de nieuwe sociale en de traditionele printmedia waaraan de Ronsenaar verder geen boodschap heeft. En afrekening waartoe onafhankelijke media niet hoeven te dienen.

Bij de duidelijke operatie beschadiging van Luc Dupont en zijn nieuwe meerderheid enerzijds en het bashen van de sossen uit de oude meerderheid anderzijds heeft niemand baat. Noch als Ronsenaar, noch al werknemer van de stad of de kliniek. Voor de rol van speelbal in de match om het grote gelijk van politiekers en hun syndicale verlengstukken wordt bij deze door de wakkere onafhankelijke Ronsenaar feestelijk bedankt.

Vintage Vrijheid. De Ronsenaar(s) hier en nu.

04 februari 2015

TELEFACTS EN DE LOF DER ZOTHEID

DE ENE WONDERDOKTER IS DE ANDERE NIET



Telefacts zien we nooit wanneer de Ronsenaars met hun massale steun aan de Levensloopactie nationale records verpulveren in de strijd van de traditionele geneeskunde tegen kanker. Gisteren wel dus. Voor een sensatiegerichte ‘undercoveroperatie’ die de genaamde Guy Leta een keer genadeloos ontmaskeren zou als kwakzalver. Ik laat het aan de bevoegde medische wereld over om te oordelen over de praktijken van de man, in zijn Centra van Ronse en Noord-Indië. Het ontbreekt die medische wereld echter aan een klare houvast. De wet Colla uit 1999 zou dat eens mooi kaderen. Die wet is tot op vandaag dode letter.

Tot zo lang lopen radeloze patiënten verloren in het doolhof van zogenaamd ‘alternatieve therapieën’, een keer ze het pad van de klassieke aanpak verlaten. Onbeschermd door de wet en op eigen risico gaan ze dan te rade bij diegenen aan wie ze hun laatste hoop ophangen. Onze- Lieve- Vrouw -Van Lourdes in de hemel. Of ‘genezers’ hier op aarde. De wet behoedt hen daarbij niet tegen misbruik van vertrouwen door praatjesmakers.

Mensen geloven nu eenmaal graag wat hen soelaas, genezing, beterschap brengt. Wat hen zelfs, waarom niet het eeuwig leven belooft. Zo ken ik er die ‘traditioneel’ geloven dat miswijn en hosties worden omgezet in het lichaam en bloed van Christus waarvan je als een soort kannibaal een stukje neemt. De gelovige zegt daarbij tot zijn eigen zieleheil en eeuwig voortbestaan van zijn lichaam in de hemel: ‘Heer, spreek en ik zal gezond worden…' Een soort levensverzekering overheen de dood. Ticket to heaven.

Wat het hier en nu betreft: zelf laat ik de homeopathische druppeltjes en wonderpillen liever voor de believers. Want al heeft klassieke geneeskunde diverse vroegtijdig gestorven dierbaren om me heen niet kunnen redden: ik was er getuige van hoe ze alleszins hun leven heeft verlengd, hun lijden heeft verminderd, hun heengaan heeft verzacht. Ze blijft, dank zij verder onderzoek, daarbij dagelijks nieuwe successen boeken met steeds hogere kankervrije percentages.

Hoop is wat een zieke drijft. Ik heb dan ook alle begrip voor mensen die buiten de lijntjes van de klassieke behandeling gaan zoeken wat de ‘traditionele’ geneeskunde, hen in de terminale fase van de zieke niet meer bieden kan. Voor hen is het echter nog al te vaak tasten in de duisternis in dat kluwen van alternatieve therapieën, de ene al meer ingeburgerd (en terugbetaald!) dan de andere.

Als beroepsjournalist heb ik ze veertig jaar lang bezig gezien en gehoord, de wonderdokters met hun toverpillen en reddende handen. Van de dure poeiers in het Centre Azaire in Flobecq, tot de handoplegging van ‘gebedgenezers’ op wielerkampioenen.

Ooit was ik bij Rotary Vlaamse Ardennen de pretbederver met kritische vraagstelling aan de gastspreker van de avond. Mijn vragen aan de inmiddels lang veroordeelde ‘gebedsgenezer’ had ik simpelweg geplukt uit de rijk gestoffeerde map van het krantenarchief, afdeling rechtszaken.

Het is de verantwoordelijkheid van de wetgever om klaarheid te scheppen in dat amalgaam van wonderdoktoren, marabouts en mamadoe’s. Onwettige beoefening van de geneeskunde is strafbaar. Maar zo simpel is het niet. De grenzen van die geneeskunde dienen daarom nu maar eens te worden getrokken..

Dat geldt trouwens ook voor de klassieke geneeskunde zelf. Wie daar aan twijfelt, raad ik aan de RTBF-reportage te herbekijken ‘Tout ça ne nous rendra pas le Congo’. Daarin neemt een flamboyante esthetische chirurg van de kliniek in Ronse ons mee op zijn reis ver voorbij de grenzen van esthetische herstelchirurgie. We toeren er letterlijk doorheen het rariteitenkabinet van vertimmerde fake-schoonheid. Of wat daar wil voor doorgaan. Eeuwige jeugd op bestelling. Betaling vooraf. Zoniet blijf je wie je bent. Zonder botox, opgeblazen lippen, megaboezem .

Of je er als aldus opgeblazen karikatuur gelukkiger van wordt, is een vraag die Lollo Ferrarri alvast niet meer kan beantwoorden. Het is in de klassieke geneeskunde dus niet allemaal wit en in het alternatieve ‘soelaas’ niet allemaal zwart.

In afwachting van een klare wetgeving kan ‘De lof der Zotheid’van Desiderius Erasmus dienen als praktische gids. Voor alle gezondheidscircuits.

03 februari 2015

STUDIO RONSE

SCHUUN VIERWIERK...



Met dank aan Icarus Projects.