04 maart 2015

STUDIO RONSE

FAUVE & FRIEND A CAPELLA: TALENT VAN RONSE

02 maart 2015

DE RONSENAAR HIER EN NU

DE ONGEGRONDE VREES
VAN BURGEMEESTER DUPONT


PLEIDOOI VOOR HET STREAMEN
VAN DE RONSESE GEMEENTERAAD




Marnic De Meulemeester laat onderzoeken of de raadszittingen live kunnen worden door gestraald. Streamen heet dat. De burgemeester van Oudenaarde wil nagaan of het technisch haalbaar is . Natuurlijk is dat technisch haalbaar : zelfs in the middle of Oudenaarde. De 'bunenklakersstede' zou daarmee de pionier worden van democratische instant-informatie in de regio. Luc Dupont is daar tegen. Zo blijkt uit een rondvraag bij een paar burgemeesters van de Vlaamse Ardennen. Transparantie en communicatie: het zijn nooit de sterkste troeven geweest van Luc Dupont die zich tegelijk al jaren verongelijkt voelt door de foute perceptie omtrent Ronse. Dupont vreest echter in deze digitale plannen wat uitgerekend hij als minste te vrezen heeft.

Luc Dupont is bang zo zegt hij dat sommigen er in dat geval een show van gaan maken. Zoals je die al eens hebt in Villa Politica. Denk aan de dédain in de hautaine lichaamstaal van La Homans. Bang zijn is echter nooit een optie. En al helemaal niet voor Luc Dupont die zijn dossiers als geen ander beheer(s)t en het bestuur van Ronse inmiddels als het ware in de genen heeft zitten.

Het kan dan misschien kloppen dat je de ‘Tackles’ van deze wereld eindeloos zal horen peroreren omtrent de ondergang van het Avondland en de demografische bedreigingen van Ronse in het bijzonder… tot je compleet depri je tablet op je nachttafel mikt en indommelt op het Requiem van Mozart. (Het mag ook dat van Fauré zijn. Gabriel Fauré, niet Noël Foré, dat was een coureur).

Het klopt al evenzeer dat de brulboeien en verbaal assertieve raadsleden dan het eerste en laatste het woord zullen claimen. Het groot bakkes in de microfoon. Het lodderig oog op de camera. De Armani-bril laag op de neus en het zijden sjaaltje om de xl-nek.

Maar laat dit alles nu net in het voordeel spelen van diegenen die voor het oog van eenieder de Ronsenaars vooral zullen overtuigen met hun gedegen dossierkennis en hun onvoorwaardelijk geloof in de toekomst van deze stad. Uitgerekend Dupont zelf is daar al twaalf jaar de ietwat miskende onbetwistbare meester in. Miskend vanwege dus die falende communicatie en navenante perceptie. Wie ooit een paar debatten gevolgd heeft, weet hoe burgemeester Dupont constant als milde gentleman zijn bestuurspartners uit het slop trekt met zijn eenieder overtuigende dossierkennis en ondertussen onklopbare bestuurservaring. Zoals onlangs nog toen de nieuwbakken schepen Brigitte Vanhoutte deerlijk aan het verzuipen was in haar zogeheten 'vernieuwende visie’op het personeelsbeleid.

Zoals Dupont het ook altijd fair en plichtsgetrouw bij zijn vorige bestuurspartners deed, houdt de burgemeester van Ronse zich altijd paraat om, waar nodig, de lacunes in de dossierkennis van zijn medebestuurders accuraat dicht te rijden. Alleen op een onbewaakt bestuursmoe moment laat hij zich daarbij al eens zuchtend ontglippen ‘of hij dan werkelijk elk dossier alleen moet stuwen en duwen.’

LE BEAU LANGAGE VAN BEERIE



Overigens wordt het bij live uitzenden van de gemeenteraad daarom nog ook niet meteen de luidste schreeuwer die de Ronsenaar thuis voor zijn computer het meest overtuigen zal. Het doet me terugdenken aan wijlen Albert De Cordier die in lang vervlogen pre-blogtijden (ik kom hier goed weg, hij zoude mij hier op mijn erfje nogal een keer komen…) bijwijlen de ‘kaders’ van de muren in de Raadszaal schreeuwde. Bij elke tussenkomst begon iedereen op de duur al te lachen, luisterde er niemand nog echt naar de inhoud van Beerie’s boodschap. Danig geamuseerd door de vorm van Beuroo Beerie. De godverdoomes gierden rond in het halfrond. Emile Cuvelier daarbij nerveus over zijn stoel schuivend.Lichtelijk grijnzend naar een van het spektakel genietende Orphale Crucke. Hilariteit alom. Boodschap in de mist. Eenmaal, andermaal. Volgend punt.

Idem maar dan op een andere manier met wijlen Claire Vandenhole, laatste boegbeeld van de Ronsese tweetaliege Beau Langage. Het door de kleurrijke Claire zo geroemde bilinguisme bleek niet echt te werken waar het er op aankwam een simpele tussenkomst in de voertaal van de Ronsese gemeenteraad te formuleren. Het oewerd een pénible lecture van d’interpellation. Faciliteiten in de Vlaams, pas facile.

Luc Dupont vreest dus bij dit alles wat hij als laatste te vrezen heeft. De Ronsese livestream-kijker zou zelf ook kunnen zien met welke stevige kennis van zaken hij torenhoog uitsteekt boven de gecatapulteerde would be schepenen om zich heen. De mensen zouden zien wie met futiliteiten en onnozelheden komt aandraven en wie er daarentegen inhoudelijk met visie aan Ronse werkt. En voor wie het laken naar zich toe wil trekken met oeverloos gezwam is er nog altijd een voorzitter van de gemeenteraad om kordaat in te grijpen. Kwestie van de kijkcijfers op peil te houden...

Het enige bezwaar tegen zo’n streamen van de gemeenteraad vermeldt Dupont dan gek genoeg weer niet. De kloof die er bij de mensen van Ronse bestaat tussen diegenen die de digitale wereld van tablets, smartphones en straks peperdure I-watches zijn binnen gesurfd en de Ronsenaars die daartoe de middelen ontberen of nooit de stap naar het internet hebben gezet. Aan het kostenplaatje heeft Dupont hier ook al geen punt: die kunnen gedragen worden door de gecumuleerde zitpenningen van onze bestuurders bij Sociale Woningmaatschappij De Nieuwe Haard en de andere boven-lokale ‘nutsmaatschappijen’.

Ien Ronse ees dat iet.