25 mei 2015

BRIEFGEHEIMEN

LUXEBABY VAN BARMHARTIGHEID



In mijn gesnuffel naar de roots van de Ommegang en de Hermes-cultus lees ik in de erudiete geschriften van de Ronsese stadsconservator Eric Devos hoe het kapittel van De Vrijheid gaandeweg genoegen diende te nemen met het meesturen van nog welgeteld één kanunnik langs de Fiertelommegang.

Meteen dacht ik aan jou, bij manier van spreken symbolisch de laatste der Mohikaanse kanunniken van de Oude Vrijheid Ronse. Hoe we je als bedevaarders achter het schrijn al een jaar of twee missen met je megafoon en je vele onbeantwoorde mysteries . Ik hoop dat die afwezigheid maar tijdelijk is en een mirakel je snel bij ons terug achter het schrijn brengt.

In andere omstandigheden van dit efemere ondermaanse bestaan hebben we samen in je eigen parochie van de Paters met de Gevuigoode Mandolienen (veel te luid) gebeurood vaan ‘Mien Schuun Madleenekie da’k gieren zie’. Voor jou was ik er dan ook heel gaarne bij geweest toen de nieuwe Kliniekbazen je samen met zuster Magdaleen uit hun raad van bestuur wuifden op een feest in het onwezenlijk mooie kader aan de mythische vijver van het Park Lagache, jouw buurt van altijd. Maar zoals je allicht zelf grif beamen zal, dient een ‘papoe’ bij verjaardagsomstandigheden van zijn nieuwe Ronsenaartjes de familiale prioriteiten te respecteren.

Vriend André, als Ronsese volksmens uit een van de meest populaire kouters van Ronse ben je - ook als latere kerkprins van Ronse zelfs voorbij de top van het oppermachtige Caritas Catholica - altijd helemaal jezelf gebleven. Als volleerd theoloog en filosoof altijd in voor een open gesprek. De rector van de KUL Rik Torfs kan nog wat van je opsteken. Qua bescheidenheid en mediatieke deemoed dan vooral.

In de mailbox die ik hier in mijn schrijf-mansardeke steeds sporadischer ga bezoeken vind ik – zoals vaker veel te laat - een uitnodiging van de Kliniekbonzen van Hogerlucht die mijn aandacht wekt. Ik heb die uitnodiging tot drie keer toe herlezen. Ik kon mijn ogen niet geloven. Ik geef ze hieronder in extenso:

‘Om tegemoet te komen aan de verhoogde wensen naar meer luxe en comfort, is er een tweepersoonskamer omgebouwd naar een ruime comfortabele luxe suite met tal van extra’s voor pas bevallen mama’s. Graag nodigen wij je uit voor de voorstelling van de nieuwe luxe kamer op onze materniteit’.

Beste André ik ga daar weinig commentaar op geven. Gewoon te gek voor woorden vanwege de - historische - Kliniek der Zusters van Barmhartigheid. Alleen dit. Leve de mama en haar baby die het in extreme omstandigheden haalden op een voor honderden andere bootvluchtelingen fatale overtocht. En twee: lag Jezuske bij zijn geboorte in een comfortabele luxe suite? Ik denk het niet.



De luxe en de ongelijkheid installeren van bij de geboorte. Het is de elitaire grenzeloze arrogantie van de nieuwe Hogerluchttop ten top. Kanunnik zeg het hen zelf. En luisteren ze niet langer omdat ze je op dat feestje met bloempot en al uit hun raad hebben gemikt, vraag hen dan dat ze stante pede de mooie 'Werken van Barmhartigheid' van mijn goede klasgenoot Jan Leenknegt verwijderen uit hun Kliniek inkom en weg schenken aan…een echt werk van barmhartigheid.



Het ga je goed, beste kanunnik. Geniet van je Fiertel zondag. Bij leven en welzijn zal ik als steeds jouw pateen komen kussen in Rozenaken. Misschien wordt er op datzelfde moment in de Kliniek wel een kindje geboren in die luxe suite. Het poepken in de boter. Omringd door alle weelde. De aloude geloften van armoede getrouw. Onze knipoog wordt er dan een voor die luxebaby van barmhartigheid.

Aan Kanunnik André De Wolf. Volksmens.