08 juli 2015

HOE CD&V ZICH KOUD LAAT KISTEN

IL ETAIT UNE FOIS UN ONZE JUILLET A RENAIX...



Het gaat om zoveel meer dan om het privatiseren van de sociale kerntaken van de ooit solidaire stad Ronse. Wat nu op het spel staat, is de sjerp van Luc Dupont . Hoe de CD&V zich daarbij laat kisten en haar eigen graf graaft. Op de vooravond van 11 juli in het snel verkillend en inmiddels vrolijk en sluimerend her-verfransend Ronse een analyse.

De CD&V kandidaten die zich door de kiezer en de partij - en liefst beide tegelijk – voor diens opvolging geroepen voelen , promoten ijverig zichzelf dag na dag op Facebook. Ondertussen blijft het pijnlijk wachten op een duidelijk signaal van de huidige sjerphouder. Die talmt echter om Eerste Schepen Jan Foulon openlijk en formeel naar voren te schuiven als de nogal evidente, duidelijk meest geschikte opvolger voor de verdere implementering van alle Ronsese strategische ambitieuze plannen.

Ondertussen knabbelt de N-VA vrolijk voort aan haar eigen agenda. Het bestuursakkoord dat ze - in het Sociaal Centrum! – van de socialisten in de schoot geworpen kreeg, wordt daarbij vakje na vakje diepblauw gekleurd.

Waarmee tegelijk de door Alexander De Croo geünifeerde gematigde liberalen in het bestuur in één move mee worden weg gezet. Na schepen Boudringhien komt in de laatste lijn naar de verkiezingen Tom Deputter de stoel van Openbare Werken bezetten. Hij krijgt de gebakken peren mee, van een ooit machtige liberale partij in Ronse.



Nadat de N-VA de socialisten in de oppositie mikte, worden nu vakkundig het middenveld en de vermaledijde vakbonden gebasht en aangepakt. Elke betoging van ACV en ABVV op de trappen van het stadhuis wordt aldus handig verwelkomd als een toekomstige bijkomende trofee voor het eigen kiespubliek. Dat ook al ‘verwend’ werd met het schrappen van - kijk eens aan - wel 34 leefloners! En het ergste is nog: bij CD&V wordt dan altijd ook wel een of andere ambitieuze Unizo-carrièremaker van dienst gevonden om dat nog leuk te gaan vinden ook.

Dat middenveld is nochtans het enige gemeenschappelijk draagvlak wat de CD&V voor houdt – naar toekomstige bestuursonderhandelingen toe - op die vermomde diepblauwe kille grimmige neo-liberale agenda van de coalitiepartner waarin alleen het recht van de sterkste investeerder en betaler geldt in een nu snel sociaal polariserend Ronse.

Le Lion dort...

De N-VA strategen van de Klijpe weten immers maar al te goed - of zouden het op de vooravond van 11 juli toch horen te weten - dat de Vlaamse agenda ondertussen zowel lokaal als nationaal op zolder weggemoffeld ligt en…. Luc Dupont tot dusver de enige is geweest die ten stadhuize ooit zijn nek heeft uitgestoken voor een duidelijke Vlaamse identiteit voor Ronse.

Over bijvoorbeeld de flagrante her-verfransing van Ronse via De Passage wordt dan ook in alle talen vooral zedig gezwegen. Het privé-initiatief is immers heilig verklaard, in functie van die andere grote agenda. De ene privé-publieke samenwerking van de ‘Renaixance’ (letterlijk in dit geval) wordt immers (volle GAS..) in de soep gedraaid voor die andere: die van de sociale roofbouw op alle sociale kerntaken van Ronse. Ooit een warme gezellige stad. De CD&V kijkt erop toe en laat zich koud kisten.


Hierboven: Burgemeester Dupont van CD&V en de laatste OCMW-voorzitter van Ronse Wim Vandevelde van N-Va samen voor het Ronsese rustoord dat ze nu in de étalage zetten voor de privé-investeerders. (Met dank voor de foto aan Stijn Delabie van Het Nieuwsblad).

07 juli 2015

ADIEU, ONVERMOEIBARE VORSER



Aan de altijd minzame en immer bescheiden Paul Van Butsele (°Ronse 13.9.1921- 3.7.2015) verliest Ronse een onvermoeibaar vorser naar de geschiedenis van stad en streek en de (stamboom van) vele families die haar bevolken. Zijn inzet, opzoekingen en betekenis voor de Geschied- en Oudheidkundige Kring van Ronse en de Heem- en Familiekunde in de Vlaamse Ardennen kunnen nooit worden overschat. Talloze bijdragen in ondermeer De Annalen van Ronse getuigen voor altijd van zijn bijzonder rijk gevulde intellectuele erfenis.

Begrafenis zaterdag 11 juli om 11 uur in Sint-Hermes.

06 juli 2015

DE RONSENAARS HIER EN NU

STEFAAN-MODEST GLORIEUX
MOET WIJKEN VOOR TATCHER


DE TOTALE UITVERKOOP
VAN HET RONSESE WELZIJN




Familia, Emmaüs en Oude Sint-Martens worden niet langer, zoals voorheen, domweg afgebroken om er mega-bouwsels op neer te poten maar zorgvuldig gerestaureerd en van een zinvolle herbestemming voorzien.

Service-flatprojecten schieten uit de grond als vuurpijlen boven Broeke. ‘La Peregrina’ en ‘Villa Ferrant’ in de Oswald Ponettestraat. Maar ook op de site van de afgebroken verpleegschool, in de Sint-Ambrosiusstraat en waar al niet.

Het makelaarsbureau Immoboss zelf (en dus nièt de politiek die daar wel maar al te gretig zelf mee pronkt ) slaagt er in - via het eigen netwerk - van de binnenstad weer een levendiger winkelplek te maken door bijvoorbeeld Hunkemöller op de Rooseveltplaats te krijgen. ‘De Promenade’ en ‘De Passage’: ook de horeca smijt zich in tal van nieuwe initiatieven.

Zoveel moois ziet het daglicht en zit er aan te komen dat je er als Ronsenaar vrolijk van wordt. Tot zover het goede nieuws omtrent de privé-aantrek van Ronse.



Minder prettig is dat dezelfde bestuurders die zo graag pronken met deze hergeboorte één na één de sociale verplichtingen van Ronse mixen in het hoger genoemde succesverhaal van de privé-sector. We beleven aldus de meest brutale totale uitverkoop ooit van onze belangrijkste stedelijke sociale voorzieningen en wettelijke verplichtingen.

Terwijl de privé -zorgsector snoeverig uitpakt met een luxe kraamkamer voor de sterke betaler wordt er ondertussen schaamteloos gepronkt met cijfers van geschrapte leefloners. Elke geschrapte geldt daarbij als een trofee voor zorgzaam bestuur. Over de cumuls van de bestuurders bij De Nieuwe Haard, Eandis, Gaselwest, Farys wordt ondertussen in alle talen van Ronse gezwegen.

Van stadskinderkribbe tot rusthuis: alles wordt koud in de etalage gezet voor de geldmakers en de poen pakkers (met of zonder centen denk aan het avontuur met de Hollanders in De Stadstuin). Elk onderdeel van het sociale Ronse wordt daarbij ontmanteld en overgeleverd aan het geld van de sterkste. Zo voor de koper, zo voor de latere zorggebruiker.

Het OCMW wordt in 2018 opgedoekt en geïntegreerd in het stadsbestuur. Het stadsbestuur van Ronse doet dat nu al letterlijk. Met het afgezaagde deuntje welteverstaan dat het allemaal de schuld is van de sossen die slecht bestuurd hebben, de Walen die profiteurs zijn en het subsidiegeld dat op is. De oudere Ronsenaar die door een of andere pech in zijn levensverhaal moet terugvallen op zijn ooit humane stad zal het ondertussen worst wezen wie er verantwoordelijk is voor de legionella in de buizen van zijn verouderd rustoord en dat er geen geld meer is voor een degelijke poetsbeurt.

De Kracht van de Totale Uitverkoop...van ons Ronsies Welzijn. Nu nog dat standbeeld van Stefaan-Modest Glorieux uit het Bruulpark mikken en vervangen door dat van Margret Tatcher. En de klus is geklaard. Wel vanaf volgende winter 'voor de onderklasse' warme maaltijden voor 1 euro (mèt paternalistisch schouderklopje) op dat braakliggend stuk grond achter die beschermde gevel daar aan het station.