18 januari 2016

IN DE RUNNING VOOR RONSE

LAAT CD&V RONSE RECHTS LIGGEN?

WIJ-VERHAAL
STAAT HAAKS
OP TUNNELVISIE




Drie jaar na de machtsoverdracht bekomen de Ronsese socialisten nog altijd van het geknoei rond de machtswissel. Gunther Deriemaker werd opgevist door het ABVV. Nedia Gmati-Trabelsi is opgestapt. Pol Kerckhove bijt van zich af met de systematische verantwoording van zijn bestuursjaren. Oudgedienden Freddy Verkruyssen en Suzy Arijs werden opgetrommeld als voorzitter en ondervoorzitster.

Een partij-overschrijdend ‘progressief platform’ blijft inmiddels weinig meer dan utopie. Groen is een één-mansverhaal. Wouter Stockman zorgde dan wel voor een doorbraak in duurzaam besturen, maar daarmee is alles gezegd. Boven-lokaal is Groen meer begaan met bagger in Oudenaarde dan met kwik in Louise-Marie. Op die manier gaat de partij hier weer naar af en het ware iets te gemakkelijk om de ‘a-typische’ eerste Groenschepen van Ronse hiervoor in zijn eentje te laten opdraaien. Groen had met CD&V, voor de rocamboleske 'switch' van SP.A naar N-VA, twee essentiële afspraken: duurzaam èn rechtvaardig bestuur. Het eerste lukt. Van het tweede hangt alles ervan af wat je ermee bedoelt. Fier wat leefloners schrappen, de hele zorgwinkel in de etalage zetten en alle Ronsenaars doen opdraaien voor de verlieslatende happen is dat nièt.

Compromitteert de CD&V zich aldus zwaar met de neo-liberalistische koers van haar Vlaams-nationalistische partner, dan kreunt ze zelf ondertussen onder persoonlijke ambities. Nooit eerder had de partij hier zoveel bestuurstalent bijeen. Tegenover het chagrijnig bashen van de christelijke arbeidersbeweging en haar middenveldwerkers door haar nieuwe ‘partner’ in het college, vaart CD&V Ronse voort haar eigen koers met telkens weer nieuwe concrete beleidsdaden. Burgemeester Dupont kan nu al de geschiedenis in als de man die voor Ronse de meeste grote projecten realiseerde. Renovatie van binnenstad en Grote Markt, Brouwerij, ROSCO, Ververij, Stadstuin, renovatie Oude Vrijheid, stadsboulevard, zwembad. Ondanks de crisis en navenante neergang, de torenhoge werkloosheid en de uitgeholde koopkracht (cfr.mijn analyse over de faciliteiten, waarom Ronse beter af is zonder) zet Luc Dupont al jàren, eerst in duo met Yves Deworm, nu in team met Jan Foulon, Joris Vandenhoucke en Ignace Michaux een nooit eerder geziene resultatenreeks neer.

Zoals het er nu voor staat, blijven de socialisten nog lang op de oppositiebanken. Tenzij Luc Dupont andermaal zichzelf opvolgt, kunnen niet minder dan vijf schepenen mee in de running voor diens opvolging. Jan Foulon, Joris Vandenhoucke, Ignace Michaux voor CD&V. Wim Vandevelde en…Brigitte Vanhoutte voor de N-VA. De partij ligt namelijk nooit wakker van een wit konijn meer of minder: bij manier van schrijven uiteraard. .

De vraag wie het wordt, van welke partij en op welke manier, blijft er gelukkig een voor het stemhokje. Wie weet, worden de Ronsenaars – een paar hoge stroomfactuurjaren verder - de hele Couckenbak-shit hartsgrondig beu. Zomaar blijven meegaan met die enge en rancuneuze tunnelvisie in het altijd al volkse Ronse, kan de CD&V als - zelfverklaarde Wij-partij - tegenover de elitaire egotrips nog zeer zuur opbreken. De partij zal allicht daarom alle opties openhouden voor 2018. Al zal de druk om het huidig bestuur al vooraf pre-electoraal te bestendigen gaandeweg toenemen.

Open kaart voor de kiezer van Ronse is de enige kans voor de Ronsese socialisten om de deur naar een echt rechtvaardig bestuur met de voormalige partner weer open te krijgen. Dan moet er wel een keer en voor altijd bij de 'nieuwe'(?) SP.A een komaf gemaakt worden met de oude verdoken machtsclans die Gunther Deriemaker buitenspel hebben gespeeld en voor joker hebben gezet omwille van de eigen oude machtsposities.