06 oktober 2016

ORPHALE CRUCKE STADION

TUSSEN MARS EN PLUTO



Voetbalvoorzitters komen en gaan. De naam van KSK-stichter Orphale Crucke zal op de KSK tribune blijven staan.

Als het verhaal dat ik hier gisteren bracht met erbij de brief waarin de huidige KSK-voorzitter aan Orphale Crucke geld vraagt voor het behoud van diens eigen naam op de tribune (!) één positief effect heeft, dan wel dat het Ronsese stadsbestuur - als eigenaar van het stadion- nog dezelfde dag prompt en zeer passend heeft gereageerd.

Gisteren in de vooravond kwam het immers tot een vruchtbaar positief gesprek tussen gewezen burgemeester en KSK- Stichter Orphale Crucke en Sportschepen Joris Vandenhoucke. Met een mooi resultaat als gevolg.

De naam van Orphale Crucke blijft staan.
Zonder vuige KSK factuur welteverstaan.
Het ‘Stade O. Crucke Stadion
heet voortaan kortweg het:

‘ORPHALE CRUCKE STADION’.


In zijn bekende stijl - of veeleer het gebrek eraan- sneert de huidige KSK-voorzitter in Het Nieuwsblad (dat vanochtend op de nationale bladzijden breed inpikt op mijn onthulling van de bewuste geldbrief) dat 'wie zijn vraag vreemd vindt de voorbije twintig jaar op Mars leefde’.

Tja. En wie van Pluto komt, beseft blijkbaar niet dat je het onmogelijk maken kan om – dan nog in een plat schrijfsel aan een ere- burgemeester van Ronse en de meest populaire ooit - zonder ook maar een elementair beleefdheidsgesprek - voortaan geld te willen voor een terecht eerbetoon dat er ooit volkomen spontaan en bovendien buiten de wens van de betrokkene zelf kwam.

Dit uit dankbaarheid voor het voortbestaan van anders twee gewis ten dode opgeschreven clubs in een mooie fusieclub KSK die de huidige voorzitter geacht wordt te leiden met een minimaal respect voor de founding father ervan, de diepste Ronsese roots en hun hele wordingsgeschiedenis.

Dat het schepencollege zo sterk en op die manier reageren zou, stond misschien niet geschreven in de sterren tussen Mars en Pluto. Maar het is wel een lichtpunt tussen de ‘zwarte gaten’ en al het sterrengruis van de Ronsese petite histoire.

Ik eindig mijn berichtgeving hierover waar ik ze begon. Die eerste steenlegging in die winderige vlakte dertig jaar terug betekende toen niet alleen de redding van Club Ronse en ASSA Ronse en de hergeboorte van het Ronsese voetbal.

Het was bovendien en niet in het minst – de eerste steen vermeldt het - ook de start voor de ontwikkeling van een prachtig eigentijds sportcomplex genaamd ROSCO. Eén van de parels van het nieuwe Ronse.

04 oktober 2016

RESPECT FACTUREER JE NIET

BETALEN VOOR
JE EIGEN REALISATIE?
IEN RONSE EES DAT IET...




De steen ligt er inmiddels wat verdoken. Ik ben hem vandaag nog eens gaan bekijken. Hij dateert van 16 september 1988. Ik herinner me die dag als was het gisteren. Ik stond er bij met de verzamelde Ronsese Persbond toen hij werd ingehuldigd. Er was daar toen niks. Behalve een steen met notabelen er rond in een winderige vlakte. Maar toch was er al dit : de hardnekkige droom van een man met visie, burgemeester Orphale Crucke.

Met 5000 stemmen tot op vandaag de meest populaire Ronsese politicus ooit. Kiezers of liever fans in alle lagen van de bevolking. Een man van en voor alle Ronsenaars. Bescheiden van afkomst, rijk van hart. Ver voorbij kliekjes, clans, clubs, wars van enge partijlijntjes. Gewezen djeef van huize uit, sociaal voelend van hart, breeddenkend van rede, Ronsese Vlaming van vurige overtuiging.

Een Ronsenaar met één objectief: Ronse op de kaart. Meerwaarde voor alle mensen van Ronse. Een burgemeester, ik zag hem daar dag en nacht mee bezig, die de opgelegde strenge besparingen en de nationale voogdij van Ronse doorbrak en wist te overstijgen met zijn alomtegenwoordigheid, van op het stadhuis van Ronse tot in de wachtkamers van elke mogelijke en onmogelijke vaak dwars liggende administratie. Van het kastje naar de muur? Dwars door de muur als het moest.

Hij wou de kinderen van Ronse, àlle kinderen van Ronse hun sportzone schenken. Een sportcomplex waarop elke Ronsenaar fier zou zijn. Fier en blij om er op een dag kinderen en kleinkinderen aan touwen te zien klimmen bij sportstages, te zien basketten met de Blue Rocks, te fitnessen, te spinnen, te joggen en jawel te voetballen.

De eerste stap zou een voetbalstadion worden die naam waardig. Daartoe had Orphale Crucke eerst werk gemaakt van een aanvankelijk door eenieder onmogelijk gewaande fusie tussen ASSA Ronse en Club Ronse. Er was veel verzet. Er kwam veel pendeldiplomatie en tenslotte een loting bij te pas waar er dan - in afwachting van een nieuw stadion - door de fusieclub KSK gespeeld zou worden om het seizoen. Maar er was geen andere uitweg meer. Wie vandaag de beide oude voetbalsites bezoekt, weet dat het toen de enige juiste weg was.

Het voetbalstadion kwam er dus eerst. De rest volgde. Oefenvelden. Een parel van een sportcomplex. Een Finse looppiste. Skateveld. Petanquebaan. Krachttuigen. Speeltuigen. Tegen 2018 een zwembad, daarna een atletiekpiste. Nieuwe toegankelijke parkings, ruimte voor bussen. Kiss & Ride zones. Plaats voor mensen met een beperking. Een schitterend cafetaria, straks in dubbelgebruik voor het zwembad.

Namen noemen.
Nooit namen vergeten.

Wie namen denkt te kunnen schrappen, die schrapt de geschiedenis. En die wordt gemaakt door de mensen van de stad. Mensen met visie. Mensen met meerwaarde. Mensen met klasse. Met de wislkracht om de visie te implementeren. De weerstanden te overstijgen. Ideeën, initiatieven en strategische plannen op lange termijn (overheen verkiezingen) erdoor te krijgen voor de Ronsenaars van vandaag en morgen.

Park Lagache.
Villa Portois.
Park De Malander.
Site Delbar
Cypriaan de Rore.
Buunie.


De Ronsese geschiedenis heeft behalve haar rechten ook haar waardigheid. Die gooi je niet te grabbel voor zilverlingen. Dat de dienstdoende KSK voorzitter naar financiële middelen zoekt, valt perfect te begrijpen en te plaatsen. Zeker na de vele grote inspanningen die de man zich al jaren getroost om het Ronsese voetbal hogerop en overeind te houden. Zeker nu al zijn inspanningen sportief hun vruchten beginnen af te dragen met een hecht team onder vakkundige sportieve sturing van trainer Carl Deviaene. Mooi, dat zal wel.

Maar de brief die op 13 oktober 2014 naar Orphale Crucke is gestuurd en die ik hierbij afdruk is er ver over. Toen ik de informatie daarover (die me zeer onlangs via een gunstige wind bereikte) checkte bij Orphale Crucke zelf, bleek ze veel meer dan te kloppen. Bijgevoegd de beschamende brief die Orphale Crucke twee jaar geleden al in de bus blijkt te hebben gevonden. Pas vanavond kreeg ik hem zelf in bezit. Incluis de toestemming van de bestemmeling om hem hier te publiceren.



Al zal hij dat zelf - vanuit terechte trots en zelfrespect - nooit toegeven: ik ken Orphale Crucke té goed om niet te weten hoe zoiets hem diep treft. Want nee je doet zoiets niet als je de voorzittersstoel van KSK met stijl bezetten wil. Derhalve:

Geachte,

Zonder Orphale Crucke: geen KSK.
Zonder Orphale Crucke : geen ROSCO.

Met sportieve groeten,

Ieke.


Stel ik schrijf een boek. Stel ik bedenk het verhaal. Ik zet me daar jaren voor in. Dag en nacht. En op een ochtend krijg ik een brief van de nieuwe uitgever van dienst. Of ik voortaan wil betalen voor mijn naam... boven het verhaal dat ik zelf bedacht, geschreven en gepubliceerd heb.

Nog dit. Volgens de brief was en is er voor deze démarche overleg met het stadsbestuur. Ik kan me echt niet voorstellen dat burgemeester Luc Dupont meegaat in het aldus schofferen van de stichter van de Ronsese Sportzone, zijn voorganger burgemeester Crucke. De eerste verbouwereerde spontane reacties vanuit het schepencollege geven alvast aan van niet. Respect factureer je niet.

03 oktober 2016

GOOCHELTRUC MET LUC

GET YOUR KICKS
IN THE MARKIX




‘Nicholas laat zijn goochelkunsten zien voor Markixring Ronse’. Zo titelt Het Nieuwsblad. Bij wijze van voorsmaakje volhardt de zetduivel in de betovering nog voor het bezoek van de goochelaar.

Het Nieuwsblad: 'Wie nog niet overtuigd is van zijn spektakelwaarde, moet maar eens een paar van de vele Youtube-filmpjes over Nicholas bekijken', zegt Dirk Decuyper, voorzitter van Markixring Ronse, enthousiast. 'Het is ongelooflijk wat deze jongeman presteert.'

Sterk toverstaaltje van Nicholas inderdaad. Bijna veert een mens ervan uit zijn Stressless van de Makri-Ring.

TOVERTAFEL

Van de Marnixring Ronse zijn we wel meer trucs gewoon. Het is bijvoorbeeld daar, aan de Vlaamse stamtafel dat door spindoctoren 'een Vlaamse rechts-liberale meerderheid voor Ronse' werd bedisseld.

Dat was lang voor de - volgens sommige 'kameraden' iets te populaire - socialist en huidig ABVV-kopstuk Gunther Deriemaker de sjerp voor zichzelf (maar dan wel bengelend aan de touwtjes van de oude machtsclans die hem link manipuleerden) uit de rode hoed probeerde te toveren. Clans die, na de mislukking hiervan bij dageraad prompt deden of ze het hoorden donderen in het grootoosten.

Waarop de truc uit de 'schriftjes' van de leerling-tovenaars in de Marnixring daarentegen perfect lukte en Luc Dupont aan de slag kon met de Nieuwe Vlaamse Alliantie.

Nu al oefenen de bedisselaars van Ronse er rond de tovertafel een nieuwe goocheltruc: Luc Dupont – ook nà 2018- aan het roer van Ronse houden.