22 augustus 2017

BRIEFGEHEIMEN

ADIEU ANNIETSIE



Triest en opgelucht. Dat je nu eindelijk de eeuwige rust vindt. Nadat het leven je vroegtijdig compleet vast zette, genadeloos tackelde . Jij dat ooit zo spitante blauwe godenkind van Ronse. Jij, het enfant terrible van die grote Ronsese liberale generatie. Met de onvervangen chef de file Emile, woelwater Albert en je goede vriendin Claire Vandenhole. Pardoes kozen de Ronsenaars je tot hun populairste blauwe alles behalve lauwe leading lady. Meer dan 1500 kiezers. Gaspedaal tegen de plank. Altijd. Advocaat. Schepen. Flitsende Alfa. La vita e bella. Maar vooral een groot hart. Op de tong. Altijd. Tu passes ou tu casses. Brokkenpilote van het spontane spreken en van het leven als instant belevenis. We deelden dezelfde geboortedag. 15 februari 1950. Ik lachte het weg : tja, Annietse, een ongeluk komt nooit alleen. Lachen, je deed het zo graag en ik zag je zo graag lachen. Op onze gedeelde verjaardag belde je me altijd op. In je sappigste Ronsies.

'Schtéphane, me zoan weire ’n joerkie ouwer hein'.
'Joo’m, Annietsie. Me goen bienenwaat begienen roosten'.
'Maa’ k aafkomen? Mei 'n fleeskie naatighied, teigen da roosten?'
'Tuurloak daade.'
'Maag Claire uuk meikomen?'
('Madame Claire'. Door mijn vermaledijde pen tot de adelstand verheven als La Marquise du Beau Langage).
'Evidemment.'

Op een nacht belde je me op. Of ik langs komen kon naar je flat aan het station. Je had een dringende mededeling. Ik dacht: misschien verneem ik nog wat. Een zoveelste scheur, altijd boel en bazar bij de blauwe. Je stortte alleen maar je hart uit. Een beetje smoorverliefd: op mijn boezemvriend. Zo waren er wel meer in die periode. Op die boezemvriend bedoel ik. Ik luisterde geduldig. Geeuwend. En vertrok. Jij gesust, ik doodmoe. Het zou weer vroeg dag zijn. En een loodzware bovendien op de krant.

Annietsie, ik vernam je verlossing uit alle lijden vanmiddag op mijn koersvelo ter hoogte van de Middelloop, flank Patersberg. Buiten adem, het hart in de klikschoenen. Doe de groeten aan mijn mama, ze mocht je. Ze vond je heel oprecht. En mijn mama vergiste zich daar niet in. De enige reprimande die ik ooit van haar kreeg omtrent al mijn geschrijf ging over jou.

‘Waarom pak je Annietsie zo hard aan? Ze doet toch haar best als schepen?’

Zeg mama dat ze gelijk had. Je deed je best. Maar het beste is nu eenmaal nooit goed genoeg voor het door ons beiden zo geliefd Ronse. Velen met mij zullen je guitigheid, vrolijkheid en spontaneïteit in je beste jaren nu voor altijd missen.

Voor de onwaarschijnlijk moedige manier waarop je met grote menselijke waardigheid je zware lot hebt gedragen, had Pico della Mirandola zijn pluimhoed diep neer gezwaaid. Rust in vrede.


Aan Annie Blanckaert. Ere-advocaat.
Gewezen schepen van Ronse. Attachant personage.


(Afscheid vrijdag 11 u in kapel Woonzorgcentrum De Linde).

WAREN WE DAN WIETIES?



De tijd van de waanzin
gaat maar door.
Nieuwe godsdienstwaanzin
vervangt de oude.

Zijn wij dan, de wat rebelse al bij al brave jongens van het gezegend jaar des Heren 1968 met als halfgod de bard en toekomstige Nobelprijswinnaar Literatuur Bob Dylan dan al die jaren gewoon naïeve weldenkende politiek correcte wieties geweest?

Wieties, nog zo’n onbestemd verzamelwoord. Past perfect bij ketters en geuzen.

Waar staan we vandaag met ons zo genaamd ‘multicultureel’ wel denken?

We wilden toch zo flink zijn.

We wilden onze eigen vrijheid van denken en spreken afdwingen voor eenieder.

We wilden het recht op verscheidenheid zo hard claimen en verdedigen dat we onderweg de weg kwijt geraakt zijn.

Wij met ons grenzeloos respect voor de ander.

We verwarden culturele verscheidenheid met multiculturalisme.

We wilden zo correct zijn, dat we de discriminatie positief op haar kop gingen zetten.

We zagen niet hoe we aldus het ene erfgoed inruilden voor het andere.

Hoe we al de foute dingen die we altijd in het eigen erfgoed zo hard hadden bestreden – het dogmatisch domdenken, de inquisitie - nu wel gemakzuchtig met mooipraterij en dure woorden door de vingers zagen voor een ander.

Want we waren als de pest voor alles wat ons opnieuw dreigde vast te pinnen aan de rechterkant, of aan de linkerkant.

We wilden onze nieuwe koers houden aan de zelfkant van onze eigen ommegang. Rechtdoor in het midden van de hobbelige zandwegel . Onderweg naar onszelf.

We zagen verscheidenheid als een verrijking.

Tot we door kregen dat we ondertussen de ogen dicht knepen voor hetzelfde onrecht dat we altijd hadden bestreden aan de donkerste kant van ons eigen cultureel erfgoed.

We bestreden de onverdraagzaamheid in ons Oude Avondland.

In onze geavanceerde maatschappij tolereerden we daarentegen de nieuwe multiculturele import- tweederangs status van de vrouw.

Zonder dat we er oog voor hadden of er erg in zagen, begonnen we dingen te aanvaarden die totaal niet klopten met onze initiële nobele bedoelingen.
We gingen vanzelfsprekend zwemmen op aparte uren.

We haalden zo de door ons bestreden apartheid zelf weer binnen.

Vanuit onze viscerale afkeer voor al dan niet verkapt racisme, werden we gaandeweg stekeblind voor hetzelfde hermetisch zwart als dat van voorheen.

Nu door andere religies dan de onze.

Het is daarom goed
in ’t eigen hert te kijken
nu we samen onze aloude
ommegang gaan.

Fragment uit ‘Hermes’.
(www.beatrijs.be)

21 augustus 2017

RONSESE KLEUTERS IN MEDIASTORM



Volgens Het Laatste Nieuws en De Morgen slaan de leraren ‘in een school in Ronse’ alarm omdat zelfs kleuters er al onder invloed lijken te staan van een extremistische stroming binnen de islam. Dat zou blijken uit een intern document dat HLN kon inkijken. En dat hier inmiddels ook op mijn desk is komen binnen waaien.

Ze noemen andere kinderen 'varkens’ en ‘ongelovigen’. 'Met de vinger over de keel maken ze moordbewegingen'.

Zo staat het er. Het nieuws is in de loop van de dag overgenomen en breed uitgesmeerd door de nationale media. Kinderen van Ronse worden er in opgevoerd als krijgertjes op de schoolkoer, die schoolkoer zelf als voortijdige huwelijksmarkt voor later.

Het interne verslag van de Dr.Ovide Decroly-kleuterscholen in Ronse, dat HLN kon inkijken, dateert van afgelopen schooljaar. Onder de titel ‘Indoctrinatie bij kleuters’ beschrijft een juf het problematische gedrag van kinderen uit haar klas. Het verslag was volgens de schooldirectie bedoeld als een voorlopige bevraging met het oog op passende opvolging. De lek oogstte een storm reacties en commentaren, ook op de sociale media. Een greep uit de bevraging:

'Arabische verzen uit de Koran citeren tijdens de speeltijd', zo begint de opsomming.
'Niet naar school komen omdat onze schoolvisie niet past binnen de geloofsovertuiging'.
'Op vrijdag niet naar school komen om godsdienstige redenen'.
'Een kleuter heeft al een vriend in Marokko waar ze later mee zal trouwen'.
'Een meisje weigert om een jongen een hand te geven en om naast een jongen in de rij te staan'.

In het verslag gaat het verder ook over 'moordbedreigingen door een kind uitgesproken aan 'ongelovigen', andere kinderen ‘varkens’ noemen en met de vinger aan de keel bewegingen maken.

'Bij gesprekken met de ouders stelt men vast dat die hun kind steunen en ermee lachen', klinkt het.

VANOCHTEND WERD IN DEZE BLOG GEVRAAGD OM EEN SNELLE REACTIE VAN DE RONSESE SCHEPEN VAN ONDERWIJS,INTEGRATIE EN DIVERSITEIT.
VANAVOND IS DIE ER GEKOMEN. ZIJ HET IN EEN REACTIE VAN BURGEMEESTER LUC DUPONT VERANTWOORDELIJK VOOR DE VEILIGHEID. HIERDOOR WORDT HET DEBAT OVER DE HEISA HELEMAAL OPENGETROKKEN NAAR HET GEDIVERSIFIEERD MAATSCHAPPELIJK WEEFSEL VAN RONSE. DE VERKIEZINGSKOORTS WORDT HIERMEE EEN EERSTE KEER OPGE(S)METEN BINNEN DE COALITIE
.

BURGEMEESTER LUC DUPONT:

Ronse was vandaag in de media naar aanleiding van de problematiek van radicaliserende kleuters. De burgemeester werd hiervan via de zorgcoördinator van de school en de lokale politie op de hoogte gesteld eind juni. Daarop werd reeds op 4 juli de Lokale Integrale Veiligheidscel, die belast is met de opvolging van radicalisering, samen geroepen om dit probleem in alle discretie te bespreken en de juiste omvang ervan in kaart te brengen. De experte die dit probleem opvolgt voor het gemeenschapsonderwijs was daarbij eveneens aanwezig.

De manier van aanpak werd er besproken samen met de te nemen maatregelen. De burgemeester bracht daarover vandaag op het schepencollege verslag uit. De betrokken families worden opgevolgd door de bevoegde instanties, teneinde elke vorm van radicalisering een halt toe te roepen.
In harmonie samenleven kan enkel zonder radicalisering.

Burgemeester, Luc Dupont.