27 december 2017

GENERATIE 9600



Het water tussen Ronse en Brussel heeft dus nog altijd de diepgang van de Schelde. De faciliteitenmotie is als een boomerang op de kop van de Ronsenaars teruggekeerd. De machthebbers van Brussel halen de neus op voor de grondwettelijk ingebouwde hinder van Ronse. De plundertocht van Ronse kan vrolijk worden voortgezet.

Onze zelf gretig gefusioneerde buren van Kwaremont tot Etikhove haasten zich daarbij om zelfgenoegzaam en hautain de neus op te halen voor het vernederend isolement van Ronse. Waarvan akte.

De oude politiek omtrent Ronse is definitief ten grave gedragen. We zullen als open minded Ronsenaars die motie dan maar op haar kop keren. Verre van ze te schorsen, gaan we onze traditionele openheid, gastvrijheid en taalhoffelijkheid als Ronsenaars uitbreiden naar alle mensen van de planeet. Rekening volgt.

Elk nadeel heeft zijn voordeel. Want zie, tegelijk met de eerste klas begrafenis van de oude politieke cultuur meldt zich in Ronse nu net de generatieswitch van de eeuw aan. Aan de kop van die nooit eerder geziene, super gemotiveerde jongerengolf maken Aaron Demeulemeester en Ignace Michaux zich al op voor de grote doorbraak. Inbegrepen de rush naar het roer van Ronse.

Hun frisse verhaal wordt zeer breed gedragen door hun eigen nieuw kiezerspubliek dat hiermee prompt al de desillusies van de babyboomgeneratie van zich afgooit. Die nieuwe jonge kiezers weten bovendien zeer ontwapenend ook hun ouders thuis en grootouders duidelijk te maken dat er voor alles een tijd is van komen en gaan.

De generatie van de oude politiek heeft haar tijd gehad en wordt bij deze geacht de jongeren nu maar een keer zelf de kans te geven om het beter te doen. Bovenop die generatieve switch wacht Ronse trouwens ook een gendertoets: cherchez la femme.

Met zogeheten jeunisme of met vrouwvriendelijkheid heeft dat alles niks te maken. Het is de gewone gang van komen en gaan. Ontvoogding en voortschrijdend inzicht. Dat Ronse vandaag met fierheid kan uitpakken met zo'n ongemeen sterke talentrijke en begeesterende jongerengeneratie al dan niet met Toepe Vuir Ronse op de kop of 9600 op de borst, hoeft daarom nog niet te betekenen dat de ouderengeneratie wordt weg gezet. Want…

‘Spreek ook niet zomaar over oude mannen. .. Zij beheren het onzegbare, het collectief onbewuste, al wat je beleeft in je dromen.’

Ik lees het in ‘De Mensengenezer’ van Koen Peeters, een zeer terecht met de ECI-literatuurprijs gelauwerd boek dat nog nazindert. Zo sterk en zo mooi dat het is. ‘De genius is de plaatsgeest. De genius loci. We zijn niet zomaar wie we zijn. Soms raken mensen elkaar aan, omdat plotseling blijkt dat ze zich in dezelfde stroom bevinden.’

Zelf duik ik als Ronsese schrijvelaar ondertussen in mijn schrijfschelpje. Het was een zeer gezegend jaar. Eerst dat redelijk overrompelend derde Tavi-avontuur, dan de hartverwarmende respons op ‘Hermes’, mijn zoektocht naar de diepste roots van ons wondermooie wereld erfgoed.

In mei 2019 volgt ‘Wittentak’ theaterstuk voor VTV dat ik met het grootste schrijfgenoegen samen met mijn schrijfbroer Geert Desmijtere inmiddels af heb. Wittentak gaat over onze gedeelde verwondering om het mysterie van het onzegbare en hoe mooi het wonder in en om Wittentak toch kan zijn. De koning der Belgen vraagt om verwondering? Hij mag afkomen. Of nee toch liever niet.

In afwachting van dat nieuwe moment om tuupe te koesteren voor later schrijf ik voort aan van mijn ‘Selectief Geheugen’. En omdat ik het sinds mijn zeventiende niet laten kan krijgt u daar bovenop van mij - via mijn auteurssite www.stefvancaeneghem.be - en de sociale media in 2018 op tijd en stond Bestemming Ronse mijn vermaledijde verkiezingsdagboek.

Ik wens alle Ronsenaars van hier en elders de kracht en de moed om van elk moment een mooi te maken. Met knipoog naar ons aller dode dierbaren boven de sterrenhemel van Wittentak.

(Foto met dank aan Ronny De Coster. Het Laatste Nieuws).