02 maart 2018

BESTEMMING RONSE

HOE GROEN RONSE
HET EXTREMISME DIENT




Door ondoordacht het recht op grondwettelijke bestuurlijke rechtvaardigheid voor Ronse te beantwoorden met naïeve Franstalige communicatie uit de tijd van bonpapa bereikt Lech Schelfhout, de nieuwe kopman van Groen Ronse exact het omgekeerde van wat hij als taalhoffelijk mens ongetwijfeld beoogt. Zowel Vlaams Belang als Défi komen alweer om de hoek zwaaien met hun versleten vendels uit de tijd van ‘Renaix Bilingue’.

Ondertussen kunnen we er met zijn allen lijdzaam op toezien hoe Tack en wat rest van zijn Vlaams Belang in de Ronsese raad doodgemoedereerd uitpakt met zijn apart loketten-voorstel voor de Franstaligen. Waarbij Tack carambole speelt met zowel de N-VA als CD&V voor een doodgeboren motie en een eerste klas begrafenis ervan in de Kamer. Dit als voorlopig zoveelste aflevering van de vaudeville die Ronse nu al een halve eeuw in de harde vernieling houdt.

Terwijl Lech Schelfhout aldus flagrant blind blijft voor één van de hoofdoorzaken van de Ronsese armoede, wel integendeel liever lichtzinnig uitpakt met lang achterhaalde Franstalige electorale communicatie negeert hij het enige echte probleem rond de faciliteiten: de taalstatutaire bestuurlijke klem met navenante armoedeval die Ronse belet te groeien en te bloeien.

Vind één Ronsenaar die daar overheen wil stappen anno 2018.
Vind één Ronsenaar die het normaal vindt dat hij voor zijn taalhoffelijkheid al een halve eeuw beloond wordt met een boete van 13 miljoen euro. Vind één Ronsenaar die met deze schandalige achteruitstelling vrede nemen kan.

Je kan in Ronse met mooie woorden de armoede bestrijden en de volkspleintjes verfraaien. Het blijft window dressing zo lang de politieke partijen hun grote federale thema’s blijven verhalen op de achteruitstelling van dit stadje dat ze samen in de klem houden. Wat dat betreft heeft alvast de Open VLD hieruit de enige juiste conclusie getrokken door ronduit voor een Vlaams taalhoffelijk Ronse te gaan. Geen kleine verdienste voor wie de bewogen lokale liberale omzwervingen kent.

Snel zal blijken hoever N-VA Ronse meegaat in het perfide spel van het Vlaamse separatisme ter plekke. Houdt de N-VA van Brigitte Vanhoutte en Wim Vandevelde maar ook van de grenzeloos populaire Aaron Demeulemeester het hier op de rechtmatige Ronsese eis tot afschaffing van de faciliteiten gekoppeld aan wettelijk gegarandeerde taalhoffelijkheid ? Of gaat het er alleen maar om de extreemrechtse kiezers van Tack in te palmen in oktober: in ruil voor diens stek bij de N-VA op de parlementaire lijst voor 2019 nu Ronsenaar Hendrik Vuye daar weg is? Geen antwoord is er ook een.


Door aldus te licht heen te stappen over een subtieler doordacht standpunt omtrent de faciliteiten speelt Schelfhout gek genoeg in de kaart van het donkerste extremisme dat op een dag Filip Dewinter met zijn cohorte naar Ronse bracht waarbij een Duits cameraman van ZDF op de markt de kliniek werd ingeklopt met een kaakbreuk. Een prima verslag daarover van collega Marc Deventer voor Het Volk moet gemakkelijk digitaal op te diepen zijn. Ronse is hoe dan ook veel te mooi om de toekomst van deze stad in het groenste dal van Vlaanderen over te laten aan het extreme verhaal van elders en van vroeger.

Als Schelfhout met zijn groene lijst voor de rest mee surft op de golven van verontwaardiging over de verkeersdoden en behalve op de verkeersveiligheid ook inspeelt op het in Ronse belangrijke zorgdebat wacht Groen hier hoe dan ook een sterke doorstart.

(Lech Schelhout geeft ondertussen zijn kortstondig voorzitterschap alweer door aan Myriam De Feyter die zelf de tweede plaats op de lijst bezet. Meer over de kandidaten van Groen op: https://www.groenronse.be/ onze_mensen

Bestemming Ronse.
Verkiezingsblogboek.