09 februari 2018

BESTEMMING RONSE

RONDOM LUC DUPONT



Een professionele topmoderator: Jeroen Reygaert. Een vlekkeloze organisatie: het hippe Rondom-team . Vliegende reporter Stijn Delabie in de zaal. Een volle Volksbond met cartoonist Glenn als geniale deus ex machina. Daar bovenop Lamaar, voor de ambianceliedjes. Meer heb je echt niet nodig om dit verkiezingsjaar in te zetten met een smaakmakend en spraakmakend debat. Geen betere kennismaking met alle grote thema’s die er voor Ronse toe doen.

Privatisering van de zorg.
Afschaffing van de faciliteiten.
Mobiliteit en veiligheid.
Hoge werkloosheid.
Aanpak commerciële binnenstad.
Geen onderwerp werd uit de weg gegaan.

Zeer overtuigend en vanuit een indrukwekkende dossierkennis gaf burgemeester Luc Dupont iedereen helemaal het nakijken waar het erop aan kwam de uitdagingen, verzuchtingen en plannen van Ronse ter tafel te gooien. Kordaat verdedigde hij daarbij zijn derde burgemeestersmandaat, toonde hij zich helemaal paraat om er nog zes jaar bij te doen.

Verrassingen die waren er ook. Bij monde van hun derde kandidaat op de lijst voor oktober Koen Haelters leverden de Ronsese socialisten een (redelijk genante) publieke sollicitatie af aan Dupont en CD&V voor hun terugkeer naar het bestuur. Heimwee naar 83 jaar bestuursweelde.

De tweede verrassing kwam er toen Luc Dupont onthulde dat Ronse voortaan voluit opteert voor een synchrone aansluiting van de N60 op de zuiderring. Dat plan voor de volledige ontlasting van het zwaar vervoer was in het eindeloze feuilleton rond de N60 wat ondergesneeuwd. Goed dat het nu weer helemaal op de prioriteitenlijst wordt getorst.

Kopvrouw op de N-VA lijst Brigitte Vanhoutte nam in een knap pleidooi voor Ronse opvallend vaak het CD&V sleutelwoord ‘verbondenheid’ in de mond. Ze nam ook openlijk afstand van die contraproductieve polariserende opgeklopte persheisa rond zogeheten geradicaliseerde kleuters in Ronse. Het zegt veel over haar diepste wens om Ronse mee door de zwaarste uitdagingen heen te loodsen en helemaal op de kaart te zetten. Mèt de steun van Vlaamse en federale excellenties.

Tom Deputter wil de Open VLD zien doorgroeien naar de sterke stek van weleer en er is voor hem dan ook geen enkele reden om deze positief gepercipieerde bestuursverantwoordelijkheid af te geven. Doorgaan is de blauwe boodschap. Scherp en kalm verduidelijkte hij daarbij het liberale verlanglijstje in verband met de opcentimes en veiligheid op straat in alle betekenissen.

Groen Ronse harkte zwaar in op het beleid . Voorzitter Lech Schelfhout deed met het grove geschut waarbij hij persoonlijke aanvallen aan het adres van Luc Dupont niet schuwde, alle argumenten uit zijn goedkope Chinese kast haalde en snoeihard uithaalde naar schepen Wim Vandevelde. De PVDA hield het bij monde van Robin Tonniau op de bekende idealistische bijwijlen utopische Raoul Hedebouw retoriek.

Voor elk wat wils dus. Al ziet het er niet meteen naar uit dat Ronse na de verkiezingen ingrijpend anders zal worden bestuurd dan vandaag. Luc Dupont steekt er heel overtuigend met kop en schouders bovenuit als kandidaat om zichzelf op te volgen. Om dat extra te verduidelijken kreeg hij bovendien solidair al zijn tenoren op de CD&V-lijst netjes naast mekaar bijeen op de eerste rij. Vlaams Belang stuurde zijn kat. Volgens tekenaar Glenn mét doktersbriefje. Ze werd opgevangen in een apart loket, voor katten.

Bestemming Ronse. Onafhankelijk Verkiezingsdagboek.

08 februari 2018

GOUDEN BRUILOFT (7)



Terre des hommes

Pater Lech zegt dat België een van de rijkste landen van de wereld is. Met mijnen vol diamant in Afrika en in Antwerpen een grote haven vol exotische kruiden. Dit land heeft het goed voor met mij, met Maritza, Sara, Helena en de andere meisjes op deze trein. Hier leven geen haatmensen. Een liefelijk land aan zee bovendien. Met vissers zoals de twaalf apostelen van de Heer. Later wil ik oversteken naar Engeland. Soms staat onze trein lange tijd stil. Honden doorsnuffelen alle wagons. Militairen komen ons dan betasten. De zusters zeggen dat we niks te vrezen hebben. Dit is de normale procedure volgens akkoorden van De Universele Verklaring van de Rechten van de Man. Mijn hele kindertijd lang gebeurt er niks op de poesta. Dan na de opstand kan het allemaal niet vlug genoeg. Ik denk aan mijn speelkameraadjes Györgi, Miclos, Ferenc. Onze vlakte ligt eindeloos ver nu. Voorbij miljoenen dwarsliggers. Ze bonken in mijn hoofd, daveren onder mijn voeten. Het is me allemaal veel te hevig om het te bevatten. Dat ik op deze trein ben gedropt. Geëvacueerd. Van gisteren op vandaag een vreemdelinge, een vluchtelinge. Dwars door de steppe. Wachten. Waken. Opkrassen. Weg met dit konvooi. Wat een eng landje is me dit? Het ene dorp na het andere zie ik voorbij schuiven. Overal fabrieksschouwen. Ik mis de poesta al.

Bruxelles. Brussel.
Terminus. Passeports.


Een van de zusters brengt me tot bij de man op het perron.

‘Nena Katona?
Par ici. Je te dis’.

Eerst zie ik zijn glimmende lakschoenen. Dan zijn gouden dasspeld. Dan zijn ogen. Ik wil terug.

'Excusez-la'.
'Sta ik haar niet aan misschien?'
'C’est la fatigue, monsieur Molendam'.
'Ze heeft toch geen vuile ziekte mee zeker?'
'Qu’allez-vous imaginer?'
'Moet ge ze niet eerst desinfecteren?'
'Un peu d’Eau de Cologne. Cela suffira'.
'Want in Amerika...'
'Mais voyons, elle est votre fille d’adoption pas votre esclave'.
'Juist daarom. Die revolutionairs daar dat zuipt Slivovitsj en vogelt er op los'.

Gouden Bruiloft.
2018.(7). Onder auteursrecht.
(Illustratie: Met dank aan Vincent Gyselinck)

07 februari 2018

GOUDEN BRUILOFT (6)



Tederheid verkoopt niet.

‘Van twee dingen zijn we nooit zeker. Van een winternacht en van een vrouwengedacht. Na een winternacht is de bodem hard of zacht. En een vrouwengedacht, doux Jésus Mademoiselle Mathilde. God ziet al uw verdriet. Zing liever een lied’.

Muren. Mijn leven lang al bots ik op muren. Altijd maar op de vlucht voor mezelf. Gebukt en gebogen voor god en zijn geboden. Mijn meisjeslijf trotseren om mij te delivreren van de vloek die op alle mensen weegt sinds Eva uit de wijsheidsboom is gesukkeld voor eeuwig achterna gezeten door saters.

Muren. De muren van mijn chambrette. De muren rond de kloostertuin. De muren rond mijn hart. De muren rond mijn schreeuw. Misschien was ik zelf beter Soeur de la Miséricorde geworden. Nu weer witgekalkte muren die Richard laat optrekken rond onze beeldentuin.

‘Aphrodite en haar pipo van een Hephaestus die ons geluk moeten uitbeelden. Onze gasten gaan opkijken. Zeker als ik er hen bij vertel wat ze gekost hebben’.

In alles ziet hij alleen maar geld. Kunst, wijn, mijn verlovingsring, zijn limousine. Zie me hier zitten, Mathilde Malander. In zijn gouden kooi. Getrouwd met Richard Molendam’.

Mijn lieve broer Aimé, hier in de gloriette sous le chant des oiseaux:

‘Zelfs Meneer Oscar houdt niet op me te waarschuwen. Met zijn cijfers. Hij eet ons op. Il nous bouffe.’

Alles wat me kan gestolen worden heb ik. Alles wat ik wil, mis ik. Le Beau monde. Welke betere kringen? Molendam mijn man hier in deze binnentuin, verleden week nog onder zijn Corbeau van Jef Lambeaux des Beaux Arts: Tederheid dat is zever van de nonnekes, Mathilde. Daar koopt ge niks mee.

Tederheid verkoopt niet.
Artikel 3. Wet van Molendam.

De eerste nacht deed hij me vreselijk pijn. En alle andere nachten. Ik kreeg een roofdier te zien. Ik verlang naar elders. Niks meer horen niks meer zien.

(Nonkel Armand: ‘Heeft Molendam u weer een steek gegeven met zijn schietspoele Mathilde? Ge trekt een vieze fruute').

Na onze eerste nacht wist ik dat Richard me nooit geven zou wat ik zocht. Hoe hij mij pakte midden in de koudste nacht. Naar buiten het zijden sjaaltje de neus in de lucht. Achter de muren een monster van egoïsme. Ons kindje is dood geboren. Kapot gestampt in mijn buik. Er komt nooit een ander.

‘Zelfs dat kunt ge niet, dwaze konte’.

Het was een meisje. Het is alsof ik mee dood ben in mijn hoofd sindsdien.

Soeur Edmonda
vivra toujours,
vivra toujours.


Want god is goed in al zijn werken. Psaume 145, 17.

GOUDEN BRUILOFT.
2018. (6). Onder auteursrecht.
'De Parade'. Armand Demeulemeester.

06 februari 2018

BESTEMMING RONSE

OOK IN DE POLITIEK IS
EEN ULTIEME ELLEBOOGSTOOT
HIER NOOIT VER WEG.




Burgemeester Luc Dupont gaat voor verlenging van zijn mandaat. Prioritair zijn de ontsluiting en de afschaffing van het bijzonder taalstatuut dat een fusie in de weg staat waardoor Ronse bij een status quo 13,5 miljoen euro dreigt mis te lopen. De N-VA onder leiding van Brigitte Vanhoutte en Open VLD met kopman Tom Deputter kunnen zich hierin als bestuurspartners vinden. Weze het met eigen accenten rond de V van Vlaams (voor Brigitte Vanhoutte) en de V van Vrijheid (voor Tom Deputter). Vrijwel simultaan zetten SP.a en Groen Ronse vanuit de oppositie grote vraagtekens achter de privatisering van de zorg. Unisono pleiten ze ook samen voor een Openbaar Regionaal Zorgcentrum . Beide oppositiepartijen volgen de meerderheid niet in haar motie tegen het huidig taaltatuut dat voor hen integendeel meerwaarde betekent voor Ronse.

In hoofdzaak draaien de verkiezingen rond deze as. De CD&V slaapt, zoals dat in liedjes van Ronse luidt ‘te mieden van ’t beede’ tussen de oude en de nieuwe partner. Alles zal er van afhangen of Luc Dupont aan zet blijft. En dan nog. Zoals Ronsenaars maar al te goed weten van de vorige verkiezingen, is in de eindspurt om de macht ook in de politiek een of andere ultieme elleboogstoot hier nooit ver weg.

In de inmiddels politiek geneutraliseerde Volksbond organiseert Rondom donderdagavond alvast het eerste verkiezingsdebat onder leiding van moderator Jeroen Reygaert van de VRT. Jeroen is net terug van Parijs alwaar het water hem tot de lippen steeg. Net zoals dat het geval is bij de Ronsese kiezers die de stad in het mooiste dal van de Ronde van Vlaanderen eindelijk uit de dip van foute cijfers willen.

Debat Rondom: Donderdag 8 februari. 20u Volksbond. Gratis entree. Met rioolliedjes van de Ronsese groep Lamaar.

'Bestemming Ronse'. Onafhankelijk verkiezingsdagboek.